اسید بن یعمر بن وهیب خزاعی
(تغییرمسیر از أسید بن یعمر بن وهیب بن أصرم)
اسید بن یعمر بن وهیب خزاعی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: اسید بن یعمر بن وهیب خزاعی در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط ندارد| اسید بن یعمر بن وهیب خزاعی | |
|---|---|
| مشهور به نعیت | |
 تصویر قدیمی مکه | |
| نام کامل | اسید بن یعمر بن وهیب خزاعی |
| جنسیت | مرد |
| دین | اسلام |
| از اصحاب | پیامبر اکرم(ص) |
مقدمه
مشهور به «نعیت»[۱] که نامش را اَسد نیز گفتهاند[۲]. اما برخی همان اسید را درست دانستهاند[۳]. نعیت به معنای مرد بزرگوار و نیکو سابقه است و دو شاعر را به این لقب خواندهاند: یکی نعیت بن عمرو یشکری و دیگری «اسید بن یعمر»[۴].
اَسید شاعری از اهل حجاز در زمان رسول خدا(ص) بود[۵]. به گفته ابن حجر[۶]، ابوبشر اَمدی و مرزبانی در معجم الشعراء گفتهاند اسید در فتح مکه اشعاری سرود و در آن از اینکه رسول خدا(ص) پس از ترک مکه، برخی از خزاعیان را در مکه گذاشت، سخن گفت. دو بیت نخست شعر وی چنین است:
| خطونا وَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ بجحفل | ذوي عَضَدَ مِنْ خَيْلُنَا ورماح | |
| على كُلِّ ورهاء الْقِتَالِ طمرة | إذا كَانَ يَوْمُ ذُو وَ غَيِّ وشياح .[۷] |
منابع
پانویس
- ↑ ابن ماکولا، ج۱، ص۵۶؛ ابن حجر، ج۱، ص۲۳۶.
- ↑ ابن حجر، ج۱، ص۲۰۷.
- ↑ ابن ماکولا، ج۱، ص۳۳۶.
- ↑ زبیدی، ج۱، ص۵۹۲.
- ↑ ابن ماکولا، ج۱، ص۵۶.
- ↑ ابن حجر، ج۶، ص۳۵۹.
- ↑ مرادینسب، حسین، مقاله «اسید بن یعمر بن وهیب خزاعی»، دانشنامه سیره نبوی ج۲، ص۸۳.