ابی بن صالح

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از ابیّ بن صالح)

آشنایی اجمالی

ابی بن صالح (یا ابن ابی صالح[۱] و ابی صالح[۲]) از راویان حدیث است که روایتی در تفسیر آیه ﴿يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ[۳] از حماد بن عثمان نقل کرده است[۴]. حسن بن ابی الحسن محمد دیلمی نیز با واسطه از وی روایت نموده است[۵].

نام راوی در کتب رجالی قدما ذکر نشده و قرینه‌ای بر شناسایی وی یافت نشده است؛ بنابراین از جمله راویان مهمل و یا مجهول به حساب می‌آید[۶].

منابع

پانویس

  1. تأویل الآیات الظاهرة، ص۸۱.
  2. «عن أبی صالح، عن حماد، عن الرضا(ع):...»؛ غرر الأخبار، ص۱۶۶ - ۱۶۷؛ و نیز ر.ک: البرهان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۳۰۰، ح۵۷۴.
  3. «کافران از اهل کتاب و مشرکان، خوش ندارند که از پروردگارتان، خیری بر شما فرو فرستاده شود، ولی خداوند هر کس را بخواهد به بخشایش خود، ویژگی می‌دهد و خداوند، دارای بخشش سترگ است» سوره بقره، آیه 105.
  4. تفسیر کنز الدقائق، ج۲، ص۱۱۴، به نقل از: تأویل الآیات الظاهرة، ص۸۱.
  5. زیرا دیلمی در کتاب إرشاد القلوب از کتاب ألفین علامه حلی (م. ۷۲۶ق) مطلب نقل می‌کند؛ از سوی دیگر، ابن فهد حلی (م. ۸۴۱ق) در کتاب عدة الداعی، از دیلمی مطلب نقل می‌کند.
  6. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲، ص۲۱-۲۲.