احمد بن محمد بن حسن فقیه

آشنایی اجمالی

عنوان «احمد بن محمد بن الحسن الفقیه» تنها در یک سند از اسناد تفسیر کنز الدقائق^[۱] ذکر شده است. بر اساس قرائن رجالی و بررسی طبقات راویان، مقصود از این عنوان به احتمال قوی «ابوالنضر احمد بن محمد بن حسن فقیه طرایفی»^[۲] است. با توجه به اینکه منبع اصلی روایت، تفسیر ابن ماهیار می‌باشد^[۳]، نقل «ابن ماهیار» از وی و همچنین روایت او از «احمد بن عبید بن ناصح» از نظر تاریخی و اتصال سند کاملاً بلامانع و موجه است^[۴].^[۵]

↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۹، ص۵۹۳، به نقل از: تأویل الآیات الظاهرة، ص۴۰۰.
↑ هذه النسبة إلی بیع "الطرایف" و شرائها، و هی الأشیاء الملیحة المتخذة من الخشب؛ الأنساب، ج۴، ص۵۸.
↑ شیخ طوسی نوشته است: محمد بن العباس بن علی بن مروان، المعروف بابن الحجام، یکنی أبا عبدالله. له کتب، منها: کتاب تأویل ما نزل فی النبی و آله(ع)، و کتاب تأویل ما نزل فی شیعتهم، و کتاب تأویل ما نزل فی أعدائهم، و کتاب التفسیر الکبیر...؛ طوسی، الفهرست، ص۲۲۸.
↑ محمد بن العباس بن علی بن مروان، المعروف بإبن الحجام، یکنی أباعبدالله، سمع منه التلعکبری سنة ثمان و عشرین و ثلاثمائة، و له منه إجازة؛ رجال الطوسی، ص۴۴۳؛ الأنساب، ج۴، ص۵۹؛ بغیة الوعاة، ج۱، ص۳۳۳، ش۶۳۲.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲، ص ۵۱۶-۵۱۸.