احمد بن محمد بن سنان

آشنایی اجمالی

نام احمد بن محمد بن سنان تنها در یک سند از تفسیر کنز الدقائق به نقل از الکافی ذکر شده است^[۱] که حاوی روایتی درباره تفویض امر دین به پیامبر(ص) می‌باشد. با این حال، این عنوان مصحّف عبارت «احمد بن محمد عن محمد بن سنان» است؛ زیرا هم در منابع اصلی به همین صورت ثبت شده^[۲] و هم به قرینه راویان، محمد بن یحیی از احمد بن محمد و او از محمد بن سنان روایت می‌کند^[۳].^[۴]

منابع

جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۳

پانویس

↑ «مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(ع) قَالَ: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَدَّبَ نَبِيَّهُ(ص) فَلَمَّا انْتَهَى بِهِ إِلَى مَا أَرَادَ قَالَ لَهُ ﴿وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ﴾ فَفَوَّضَ إِلَيْهِ دِينَهُ فَقَالَ ﴿وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا﴾ وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَرَضَ الْفَرَائِضَ وَ لَمْ يَقْسِمْ لِلْجَدِّ شَيْئاً وَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ(ص) أَطْعَمَهُ السُّدُسَ فَأَجَازَ اللَّهُ جَلَّ ذِكْرُهُ لَهُ ذَلِكَ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: ﴿هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ﴾» تفسیر کنز الدقائق، ج۱۱، ص۲۴۴ به نقل از الکافی، ج۱، ص۲۶۷، ح۶.
↑ ر.ک: الکافی، ج۱، ص۲۶۷، ح۶؛ الوافی، ج۳، ص۶۱۸، ح۱۱۹۷؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج۵، ص۳۳۷، ح۱۰۶۱۴؛ تفسیر نورالثقلین، ج۴، ص۴۶۱، ح۶۱؛ شرح الکافی (ملاصالح مازندرانی)، ج۶، ص۵۱، ح۶؛ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۳، ص۱۶۹.
↑ ر.ک: الکافی، ج۱، ص۳۷۳، ح۵، ج۲، ص۶۲ (ح۹) و ۹۰ (ح۱۱)، ج۴، ص۳۴۹، ح۲، ج۵، ص۳۸۹، ح۴.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۳، ص۵۸-۵۹.

[1] «مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(ع) قَالَ: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَدَّبَ نَبِيَّهُ(ص) فَلَمَّا انْتَهَى بِهِ إِلَى مَا أَرَادَ قَالَ لَهُ ﴿وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ﴾ فَفَوَّضَ إِلَيْهِ دِينَهُ فَقَالَ ﴿وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا﴾ وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَرَضَ الْفَرَائِضَ وَ لَمْ يَقْسِمْ لِلْجَدِّ شَيْئاً وَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ(ص) أَطْعَمَهُ السُّدُسَ فَأَجَازَ اللَّهُ جَلَّ ذِكْرُهُ لَهُ ذَلِكَ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: ﴿هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ﴾» تفسیر کنز الدقائق، ج۱۱، ص۲۴۴ به نقل از الکافی، ج۱، ص۲۶۷، ح۶.

[2] ر.ک: الکافی، ج۱، ص۲۶۷، ح۶؛ الوافی، ج۳، ص۶۱۸، ح۱۱۹۷؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج۵، ص۳۳۷، ح۱۰۶۱۴؛ تفسیر نورالثقلین، ج۴، ص۴۶۱، ح۶۱؛ شرح الکافی (ملاصالح مازندرانی)، ج۶، ص۵۱، ح۶؛ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۳، ص۱۶۹.

[3] ر.ک: الکافی، ج۱، ص۳۷۳، ح۵، ج۲، ص۶۲ (ح۹) و ۹۰ (ح۱۱)، ج۴، ص۳۴۹، ح۲، ج۵، ص۳۸۹، ح۴.

[4] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۳، ص۵۸-۵۹.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]