حسن بن سهل قمی

آشنایی اجمالی

حسن بن سهل قمی، از راویان امامی و هم‌طبقه با عبدالله بن جعفر حمیری^[۱] است که از محدثانی همچون محمد بن خالد، محمد بن سهل و موسی بن حسن بن عامر^[۲] روایت کرده و شاگردانی چون محمد بن حسن بن سهل و عباس بن محمد داشته است^[۳]. نام وی در کتب رجالی متقدم ذکر نشده است، اما به دلیل حضور در اسناد کتاب کامل الزیارات از راویان موثق شمرده می‌شود^[۴]؛ با این حال، از تاریخ وفات وی گزارشی ثبت نشده است^[۵].

جستارهای وابسته

محمد بن حسن بن سهل (فرزند)

منابع

جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۶

پانویس

↑ رجال النجاشی، ص۱۰۵، ش۲۶۴: ...أحمد بن محمد بن الحسن بن سهل، قال: حدثنا أبی، عن أبیه الحسن بن سهل، عن موسی بن الحسن بن عامر؛
رجال النجاشی، ص۴۰۶، ش۱۰۷۸: ...أخبرنا ابن شاذان قال: حدثنا علی بن حاتم قال: حدثنا الحمیری، عن أبیه، عن موسی بن الحسن (موسی بن الحسن بن عامر) بکتبه.
مقصود از الحمیری، محمد بن عبدالله بن جعفر الحمیری است، به قرینه این طریق نجاشی: ...حدثنا علی بن حاتم بن أبی حاتم قال: حدثنا محمد بن عبدالله بن جعفر قال: حدثنا أبی.... رجال النجاشی، ص۳۲۱، ش۸۷۶، ترجمه لیث بن البختری المرادی؛ رجال النجاشی، ص۲۱۹، ش۵۷۳.
↑ عیون أخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۲۰۳، ح۴؛ کامل الزیارات، ص۲۱۹، ح۱۲.
↑ کامل الزیارات، ص۲۱۹، ح۱۲؛ تفسیر القمی، ج۲، ص۲۹۷؛ عیون أخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۲۰۳، ح۴.
↑ کامل الزیارات، ص۲۱۹، ح۱۲: «حَدَّثَنِی بِهَذِهِ الزِّیَارَةِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ مُوسَی بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ هِلَالٍ قَالَ حَدَّثَنَا أُمَیَّةُ بْنُ عَلِیٍّ الْقَیْسِیُّ الشَّامِیُّ عَنْ سَعْدَانَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(ع) مِثْلَهُ».
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۶، ص۵۱۶-۵۲۰.

[1] رجال النجاشی، ص۱۰۵، ش۲۶۴: ...أحمد بن محمد بن الحسن بن سهل، قال: حدثنا أبی، عن أبیه الحسن بن سهل، عن موسی بن الحسن بن عامر؛
رجال النجاشی، ص۴۰۶، ش۱۰۷۸: ...أخبرنا ابن شاذان قال: حدثنا علی بن حاتم قال: حدثنا الحمیری، عن أبیه، عن موسی بن الحسن (موسی بن الحسن بن عامر) بکتبه.
مقصود از الحمیری، محمد بن عبدالله بن جعفر الحمیری است، به قرینه این طریق نجاشی: ...حدثنا علی بن حاتم بن أبی حاتم قال: حدثنا محمد بن عبدالله بن جعفر قال: حدثنا أبی.... رجال النجاشی، ص۳۲۱، ش۸۷۶، ترجمه لیث بن البختری المرادی؛ رجال النجاشی، ص۲۱۹، ش۵۷۳.

[2] عیون أخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۲۰۳، ح۴؛ کامل الزیارات، ص۲۱۹، ح۱۲.

[3] کامل الزیارات، ص۲۱۹، ح۱۲؛ تفسیر القمی، ج۲، ص۲۹۷؛ عیون أخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۲۰۳، ح۴.

[4] کامل الزیارات، ص۲۱۹، ح۱۲: «حَدَّثَنِی بِهَذِهِ الزِّیَارَةِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ مُوسَی بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ هِلَالٍ قَالَ حَدَّثَنَا أُمَیَّةُ بْنُ عَلِیٍّ الْقَیْسِیُّ الشَّامِیُّ عَنْ سَعْدَانَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(ع) مِثْلَهُ».

[5] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۶، ص۵۱۶-۵۲۰.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]