برک

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد


مقدمه

از این مکان در شعر عثمان بن مظعون نام برده شده است: أتيم بن عمرو للذي جاء بغضه ومن دونه الشّرمان والبَرك أكتع به نظر می‌‌رسد منظور او از «البَرک» در این شعر، «البِرک» که مکانی قدیمی و شناخته شده بین حَلِی و القَنفذه در ساحل شرقی دریای سرخ است و «برک الغِماد»[۱] نامیده می‌‌شود، باشد. امروزه شهری بندری در ۶۰۰ کیلومتری شهر مکه به همین نام معروف است و وادی‌ای دارد که به همین نام خوانده می‌‌شود. همچنین «البِرک» گیاهی است خوشبو مانند نعناع که با چای دم می‌‌کشند و اهل حجاز آن را «البُعَیثَران» می‌‌نامند.[۲]

منابع

پانویس

  1. جهت آگاهی از این منطقه ر.ک: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۳۹۹-۴۰۰.
  2. بلادی، عاتق بن غيث، معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة ص ۴۲.