حبیب بن حسن بن ابان اجری

آشنایی اجمالی

حبیب بن حسن بن ابان آجری^[۱] که در برخی منابع به صورت «حبیب بن حصین»^[۲] نیز ثبت شده، راوی مجهولی است که نامش در کتب رجالی ذکر نشده و تنها در سند یک روایت از تفسیر القمی از محمد بن هشام حدیث نقل کرده است^[۳].

با وجود مهمل بودن این راوی، روایت نقل شده توسط وی درباره معجزه شق‌القمر، به دلیل تصریح قرآن و تواتر احادیث در میان تمامی فرق اسلامی و علمای شیعه و سنی، از مسلمات و قطعیات است^[۴].^[۵]

منابع

جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۶

پانویس

↑ ر.ک: تنقیح المقال، ج۱۷، ص۳۷۶، ش۴۶۱۹؛ معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۰۰، ش۲۵۷۱؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۹۸، ش۳۱۴۰.
↑ نور الثقلین، ج۵، ص۱۷۵؛ معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۰۰، ش۲۵۷۱: کذا فی الطبعة الحدیثة، ولکن الموجود فی الطبعة القدیمة و تفسیر البرهان: حبیب ابن حصین بن أبان الآجری؛
معجم رجال الحدیث، ج۱۸، ص۳۴۰، ش۱۱۹۸۳: أقول: فی الطبعة الحدیثة: الحسن، بدل الحصین، و ما فی الطبعة القدیمة موافق لما فی تفسیر البرهان؛ یادآوری می‌شود در تفسیر البرهان، حبیب بن الحسن ذکر شده؛ ولی در نور الثقلین، حبیب بن الحصین ثبت گردیده است.
↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۲، ص۵۲۹-۵۳۰ به گزارش از تفسیر القمی، ج۲، ص۳۴۰-۳۴۱.
↑ حدثنا محمود بن غیلان، أخبرنا أبو داود، عن شعبة، عن الأعمش، عن مجاهد، عن ابن عمر قال: انفلق القمر علی عهد رسول الله(ص)، فقال رسول الله(ص): اشهدوا. و فی الباب عن ابن مسعود و أنس و جبیر بن مطعم. هذا حدیث حسن صحیح. سنن الترمذی، ج۳، ص۳۲۳، ح۱۸، باب ما جاء فی انشقاق القمر.
أحمد بن محمد بن سلامة الأزدی أبو جعفر الطحاوی الفقیه الحنفی ولد بمصر سنة ٢٢٩ و توفی سنة ۳۲۱ إحدی و عشرین و ثلاثمائة. له من التصانیف أحکام القرآن، اختلاف العلماء، بیان السنة و الجماعة فی العقائد، حکم أراضی مکة المکرمة، شرح الجامع الصغیر و الکبیر للشیبانی فی الفروع، عقود المرجان فی مناقب أبی حنیفة النعمان، الفرائض، قسمة الفیئ و الغنائم، کتاب التاریخ، کتاب التسویة بین حدثنا و أخبرنا، کتاب الخطابات، کتاب الشروط الصغیر، کتاب الشروط الکبیر، کتاب المحاضر و السجلات، کتاب المحاضرات، المختصر فی الفروع، المشکاة، معانی الآثار فی الآثار المأثورة عن النبی(ص) فی الأحکام، نقض کتاب المدلسین علی الکرابیسی، نوادر الفقه، نوادر القرآن و غیر ذلک. هدیة العارفین، ج۱، ص۵۸-۵۹.
احمد و قیل حمد بن محمد بن إبراهیم بن خطاب الإمام أبو سلیمان الخطابی البستی ولد سنة ۳٠٨ و توفی سنة ثمان و ثمانین و ثلاثمائة؛ من تصانیفه اصلاح غلط المحدثین، اعلام السنن، شرح أسماء الله الحسنی، عجالة العالم من کتاب المعالم فی اختصار معالم السنن له، غریب الحدیث، معالم السنن فی شرح سنن أبی داوود، معرفة السنن و الآثار، کتاب الجهاد، کتاب العزلة، کتاب النجاح و غیر ذلک. هدیة العارفین، ج۱، ص۶۸.
بحار الأنوار، ج۱۷، ص۳۴۸؛ المیزان، ج۱۹، ص۶۰؛ ینابیع الموده، ج۱، ص۴۱۷؛ فتح الباری، ج۷، ص۱۴۱؛ البدایة و النهایه، ج۶، ص۸۲؛ إمتاع الأسماع، ج۵، ص۱۷-۱۸؛ البدایة و النهایه، ج۳، ص۱۴۶؛ ابن کثیر، السیرة النبویه(ص)، ج۲، ص۱۱۳-۱۱۴.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۶، ص۱۵۸-۱۶۲.

[1] ر.ک: تنقیح المقال، ج۱۷، ص۳۷۶، ش۴۶۱۹؛ معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۰۰، ش۲۵۷۱؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۹۸، ش۳۱۴۰.

[2] نور الثقلین، ج۵، ص۱۷۵؛ معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۰۰، ش۲۵۷۱: کذا فی الطبعة الحدیثة، ولکن الموجود فی الطبعة القدیمة و تفسیر البرهان: حبیب ابن حصین بن أبان الآجری؛
معجم رجال الحدیث، ج۱۸، ص۳۴۰، ش۱۱۹۸۳: أقول: فی الطبعة الحدیثة: الحسن، بدل الحصین، و ما فی الطبعة القدیمة موافق لما فی تفسیر البرهان؛ یادآوری می‌شود در تفسیر البرهان، حبیب بن الحسن ذکر شده؛ ولی در نور الثقلین، حبیب بن الحصین ثبت گردیده است.

[3] تفسیر کنز الدقائق، ج۱۲، ص۵۲۹-۵۳۰ به گزارش از تفسیر القمی، ج۲، ص۳۴۰-۳۴۱.

[4] حدثنا محمود بن غیلان، أخبرنا أبو داود، عن شعبة، عن الأعمش، عن مجاهد، عن ابن عمر قال: انفلق القمر علی عهد رسول الله(ص)، فقال رسول الله(ص): اشهدوا. و فی الباب عن ابن مسعود و أنس و جبیر بن مطعم. هذا حدیث حسن صحیح. سنن الترمذی، ج۳، ص۳۲۳، ح۱۸، باب ما جاء فی انشقاق القمر.
أحمد بن محمد بن سلامة الأزدی أبو جعفر الطحاوی الفقیه الحنفی ولد بمصر سنة ٢٢٩ و توفی سنة ۳۲۱ إحدی و عشرین و ثلاثمائة. له من التصانیف أحکام القرآن، اختلاف العلماء، بیان السنة و الجماعة فی العقائد، حکم أراضی مکة المکرمة، شرح الجامع الصغیر و الکبیر للشیبانی فی الفروع، عقود المرجان فی مناقب أبی حنیفة النعمان، الفرائض، قسمة الفیئ و الغنائم، کتاب التاریخ، کتاب التسویة بین حدثنا و أخبرنا، کتاب الخطابات، کتاب الشروط الصغیر، کتاب الشروط الکبیر، کتاب المحاضر و السجلات، کتاب المحاضرات، المختصر فی الفروع، المشکاة، معانی الآثار فی الآثار المأثورة عن النبی(ص) فی الأحکام، نقض کتاب المدلسین علی الکرابیسی، نوادر الفقه، نوادر القرآن و غیر ذلک. هدیة العارفین، ج۱، ص۵۸-۵۹.
احمد و قیل حمد بن محمد بن إبراهیم بن خطاب الإمام أبو سلیمان الخطابی البستی ولد سنة ۳٠٨ و توفی سنة ثمان و ثمانین و ثلاثمائة؛ من تصانیفه اصلاح غلط المحدثین، اعلام السنن، شرح أسماء الله الحسنی، عجالة العالم من کتاب المعالم فی اختصار معالم السنن له، غریب الحدیث، معالم السنن فی شرح سنن أبی داوود، معرفة السنن و الآثار، کتاب الجهاد، کتاب العزلة، کتاب النجاح و غیر ذلک. هدیة العارفین، ج۱، ص۶۸.
بحار الأنوار، ج۱۷، ص۳۴۸؛ المیزان، ج۱۹، ص۶۰؛ ینابیع الموده، ج۱، ص۴۱۷؛ فتح الباری، ج۷، ص۱۴۱؛ البدایة و النهایه، ج۶، ص۸۲؛ إمتاع الأسماع، ج۵، ص۱۷-۱۸؛ البدایة و النهایه، ج۳، ص۱۴۶؛ ابن کثیر، السیرة النبویه(ص)، ج۲، ص۱۱۳-۱۱۴.

[5] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۶، ص۱۵۸-۱۶۲.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]