حوط بن قرواش

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

وی حوط بن قرواش بن حصین (حصن) بن ثمامة بن شبث بن حدرد است[۱]. تنها روایت او از طریق نواده‌اش جون بن غیاث بن حوط بن قرواش از پدرش از جدش نقل شده که حوط می‌گوید: من به همراه مردی از بنوعدی که نامش واقد بود نزد پیامبر(ص) آمدیم. این روایت که گفته‌اند طولانی است، تنها با اشاره بیان شده و ابن منده که گویا نخستین کسی است که حوط بن قرواش را در شمار صحابه آورده و نیز ابونعیم و هیچ کس دیگر ادامه آن را گزارش نداده‌اند. این روایت تنها دلیل صحابه‌نگاران بر صحابی بودن حوط است؛ با این حال، ابونعیم و به تبع او ابن اثیر[۲]، حوط بن قرواش را ناشناخته خوانده‌اند. زبیدی[۳] سند روایت را مجهول دانسته و ابن حجر نیز جز تکرار مطالب ابونعیم چیز دیگری نیفزوده است. تنها فیروزآبادی[۴] و زبیدی[۵] بیان داشته‌اند که وی از بنوضبه از قبیله بزرگ مضر است و پسرش قرواش بن حوط از شاعران است. این در حالی است که مسلم مدعی است از بنوضبه کسی جز سلمان بن عامر ضبی صحابی نیست؛ اما ابن حجر این مطلب را رد کرده است[۶].[۷]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۶۹۹؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۹۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۱۲۳؛ قرواش به معنای طفیلی و سر بزرگ است، فیروزآبادی، القاموس المحیط والوسیط فی اللغه، ج۲، ص۲۸۴؛ زبیدی، تاج العروس، ج۹، ص۱۷۰.
  2. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۹۵.
  3. زبیدی، تاج العروس، ج۱۰، ص۲۲۷.
  4. فیروزآبادی، القاموس المحیط والوسیط فی اللغه، ج۲، ص۲۸۴ و ص۳۵۶.
  5. زبیدی، تاج العروس، ج۹، ص۱۷۰.
  6. بنگرید: ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۱۸ و مدخل سلمان بن عامر بن اوس.
  7. هدایت‌پناه، محمدرضا، مقاله «حوط بن قرواش»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۵۵-۱۵۶.