خباب مولی عتبة بن غزوان

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

وی از بنی‌مازن بن منصور[۱] و هم‌پیمان بنی‌نوفل بن عبدمناف از قریش است[۲]. کنیه‌اش را ابویحیی[۳] و ابومحمد[۴] گفته‌اند. خباب و مولایش عتبة بن غزوان هنگامی که به مدینه هجرت کردند در خانه عبدالله بن سلمه عجلانی ساکن شدند[۵]. وی در جنگ بدر[۶] و نبردهای بعد از آن شرکت کرد[۷]. رسول خدا(ص) میان او و تمیم مولی خراش بن صمه پیمان برادری بست[۸]. خباب سال ۱۹ هجری در پنجاه‌سالگی درگذشت و عمر بن خطاب بر او نماز خواند[۹]. با اینکه از صحابه سال‌های نخست است، حدیثی از او نقل نکرده‌اند[۱۰]. هم نامی وی با خباب بن ارت تمیمی، باعث خلط برخی گزارش‌های این دو صحابی باهم شده و حتی یکی دانسته شده‌اند. در حالی که تفاوت در نسبت قبیلگی، سال درگذشت و نسل و فرزندان، این دو را از یکدیگر متمایز می‌کند، چنان‌که ابن اثیر[۱۱] به این مطلب اشاره کرده است[۱۲].[۱۳]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۵۴؛ عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۲، ص۴۲۷.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۲۳.
  3. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۲۲؛ ذهبی، المقتنی، ج۲، ص۳۹۲.
  4. صفدی، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۱۷۶.
  5. ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۲۲.
  6. ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۳۳۶؛ واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۵۴؛ ابن حبیب، المحبر، ص۲۸۸.
  7. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۷۳؛ عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۲، ص۴۲۷.
  8. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۲۷۱.
  9. ذهبی، تاریخ، ج۳، ص۱۹۵؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۱۷۶.
  10. ر.ک: ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۹۱۲.
  11. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۰.
  12. ر.ک: مدخل خباب بن ارت تمیمی.
  13. بانشی، رحمت‌الله، مقاله «خباب مولی عتبة بن غزوان»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۱۹.