حسحاس بن بكر بن عوف ازدی

(تغییرمسیر از خشخاس ازدی)

آشنایی اجمالی

وی را در شمار صحابه آورده و گفته‌اند روایتی از رسول خدا(ص) درباره ذکر «سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ» نقل کرده است[۱]. برخی گفته‌اند ابوالفیض بن حسحاس از نوادگان اوست[۲]. این احتمال وجود دارد که انتساب «ابوالفیض» به وی با نام حسحاس بن بکر که کنیه‌اش ابوالفیض است و در سلسله نسب برخی ازدیان قرار دارد و از مردم زمان جاهلیت شمرده شده است[۳] اشتباه باشد. برخی منابع از صحابی دیگری به نام «حسحاس» یاد کرده‌اند و خبر یاد شده را نیز به او نسبت داده‌اند، اما اشاره‌ای به مشخصات دیگری از او نکرده‌اند و همین سبب شده است تا اطلاعات مربوط به این دو نام را در دو مدخل جداگانه بیاورند[۴]. در معرفی مورد دوم گفته‌اند وی از رسول خدا نقل کرده است که فرمود: کسی که با پنج چیز خدا را ملاقات کند، از آتش رهایی یافته و داخل بهشت می‌شود که عبارت‌اند از: «سُبْحَانَ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَاللَّهُ أَكْبَر»ُ، و ولدٌ مُحتسب (یا یُحتسب)[۵]. با توجه به توضیحاتی که برای این دو آورده‌اند، به نظر می‌رسد این دو نام در نقل روایت بالا مشترک هستند و بر یکی بودن این دو نام نیز تأکید شده است[۶]. ابن عبدالبر[۷] با اشاره به اینکه برخی منابع وی را با نام «خشخاش» معرفی کرده‌اند، می‌گوید: اگر نام وی خشخاش باشد، او غیر از خشخاش عنبری است که در این صورت از نظر من وهم است.[۸].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج۱، ص۴۶۱؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۹.
  2. ابن ماكولا، الاكمال، ج۳، ص۱۴۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۹.
  3. ر.ک: ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۳۷۴.
  4. ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۹ و ۱۷۹.
  5. ابن ابی حاتم، الجرح والتعديل، ج۳، ص۳۱۳؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۲؛ و به اختصار، ابن ماکولا، الاکمال، ج۳، ص۱۴۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۹.
  6. ر.ک: ذهبی، تجريد أسماء الصحابه، ج۱، ص۱۳۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۹.
  7. ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج۱، ص۴۶۱.
  8. خانجانی، قاسم، مقاله «حسحاس بن بكر بن عوف ازدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۵۵-۵۶.