خطبه ۱۱۲ نهج البلاغه

این مدخل زیرشاخهٔ بحث نهج البلاغه است. مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

این خطبه که قرائن نشان می‌دهد بخشی از خطبه مفصّل‌تری بوده، در واقع برای بیان این نکته است که: انسان‌ها قادر به درک کنه ذات و صفات خدا نیستند زیرا هنگامی که آنها نتوانند فرشته مرگ و صفات و کارهای او را دقیقا بشناسند چگونه می‌توان انتظار داشت که ذات و صفات خالق را آن گونه که هست بدانند. از کتاب «تمام نهج البلاغه» چنین استفاده می‌شود که این خطبه، بخشی از خطبه معروف «اشباح» است که امام(ع) آن را درباره عجز انسان از درک کنه صفات الهی ایراد فرموده است و به یقین تعبیرات این خطبه، با تعبیرات خطبه اشباح متناسب است و هر گاه هر دو خطبه در کنار هم قرار گیرند، انسان می‌تواند باور کند که امکان دارد خطبه مورد بحث، بخشی از آن باشد.

منابع

1. مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۵