خطبه ۱۱۳ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۱۳)
مقدمه
امام(ع) در این خطبه از چند مسأله مهم سخن میگوید که همه به یکدیگر مرتبطاند. نخست مردم را از دنیاپرستی باز میدارد و عیوب و مشکلات دنیا را بازگو میکند و آن را به خانهای تشبیه مینماید که رو به ویرانی است و نباید دل به آن بست. در بخش دیگری برای تکمیل این سخن، توصیه میفرماید که مرگ را فراموش نکنید و همچون زاهدان در دنیا باشید که دل به آن نبستند و سرانجام در بخش سوم، دنیاپرستان را سرزنش میکند که چرا با بهدست آوردن مقدار کمی از دنیا مسرور میشوید ولی محروم شدن از مدار فراوانی از آخرت شما را غمگین نمیکند؟[۱]
