خطبه ۱۱۵ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۱۵)
مقدمه
این خطبه در واقع دعایی است برای نزول باران در یکی از خشکسالیهای دوران زندگی آن حضرت؛ خطبهای است بسیار پر معنی و پر محتوا با تعبیراتی بسیار زیبا و عمیق، امام(ع) در آغاز خطبه، مشکلات ناشی از خشکسالی را بیان میکند و ضمن شرح این معنی اشاره به این میفرماید که بسیاری از این گونه حوادث ناشی از گناهان و اعمال مردم است سپس دست به درگاه خدا بر میدارد و با عبارات مختلف از پیشگاه قادر متعال، تقاضای نزول باران میکند. عبارات امام(ع) در این زمینه به قدری دلنشین است که انسان را در یک فضای روحی مملوّ از معنویّت فرو میبرد و چه خوب است از محتوای این خطبه در «نمازهای باران» استفاده شود[۱].
