خطبه ۱۱۶ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۱۶)
مقدمه
این خطبه در حقیقت از چند بخش تشکیل شده است:
- در قسمت اوّل، توصیف بلیغی از پیغمبر اسلام(ص) و مجاهدتهای گسترده آن حضرت در ابلاغ رسالت است.
- در بخش دوّم، مردم را مخاطب ساخته و به اندرز و نصیحت آنها میپردازد، نصیحتی تکان دهنده و بیدارگر.
- در بخش سوّم، از اصحابش گله شدید دارد و آرزو میکند که خداوند میان او و آنان جدایی بیفکند و او را به کسانی که شایسته همنشینی او هستند، ملحق سازد.
- در چهارمین و آخرین بخش این خطبه، با اشاراتی گویا از فتنه «حجّاج» خبر میدهد و گوشهای از جنایتهای او را بر میشمرد، شاید مردم بیدار شوند و با توبه به درگاه خداوند و بازگشت به وحدت و ترک اختلافات و سستیها جلوی جنایات او را بگیرند[۱].
