خطبه ۱۲۴ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از خطبه ۱۲۴)

مقدمه

این خطبه به منظور تشویق یاران امام(ع) به مسأله جهاد ایراد شده است زیرا به تصریح شارحان «نهج البلاغه» این خطبه قبل از جنگ صفین بیان گردیده، به همین دلیل به چند نکته مهم در این خصوص، اشاره شده است:

  1. در آغاز خطبه، مطالب دقیق و حساب شده‌ای در مورد روش‌های جنگی و انتخاب بهترین روش‌ها و طرز برخورد با دشمن به گونه‌ای که با کمترین ضایعات بیشترین نتیجه گرفته شود، ذکر فرموده است.
  2. در بخش دیگری از این خطبه امام(ع) ضمن تعریف و تمجید رزمندگان سپاهش، آنها را از پذیرفتن ننگ فرار بر حذر می‌دارد و مقامات شهدا و افتخارات آنها را یادآور می‌شود.
  3. در بخش سوّم به دشمنان لجوج و خیره‌سر، نفرین می‌کند و دل‌های دوستان مجاهد را از این طریق نیز تقویت می‌بخشد[۱].

منابع

پانویس