خطبه ۱۴۷ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از خطبه ۱۴۷)

مقدمه

این خطبه از چند بخش تشکیل شده است:

  1. بخش اوّل، اشاره به اهداف بعثت پیامبر اکرم(ص) و نقش قرآن در هدایت مردم دارد.
  2. در بخش دوّم امام(ع) از فتنه‌های آینده خبر می‌دهد و از زمانی سخن می‌گوید، که مردم غرق گناه و انواع آلودگی‌ها می‌شوند و قرآن را به فراموشی می‌سپارند.
  3. و در بخش سوّم، به همگان هشدار می‌دهد و سرنوشت اقوام پیشین را که به انواع بلاها گرفتار شدند یادآور می‌شود.
  4. در بخش چهارم اندرزهای بسیار مفید و مؤثری برای مردم بیان می‌فرماید و آنها را به پیروی قرآن و اهل بیت(ع) برای نجات از چنگال فساد دعوت می‌کند[۱].

منابع

پانویس