خطبه ۱۵۰ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۵۰)
مقدمه
این خطبه در واقع از سه بخش تشکیل میشود:
- در بخش اوّل از گروهی سخن میگوید، که راه راست را رها کرده و به انحراف کشیده شدهاند، سپس درباره رهبری از اهل بیت(ع) سخن میگوید که با چراغی روشن در فتنهها وارد میشود و هدایت مردم را بر عهده میگیرد، رهبری که گرهها را میگشاید و ملتها را آزاد میسازد، کسی که مدتها از دیده مردم پنهان خواهد گشت و کسی به او دست نمییابد.
- در بخش دوّم این خطبه، سخن از افراد ضعیف الایمانی به میان میآورد که به خاطر پیروی از هوای نفس در گمراهی و فتنهها غوطهورند و گروه دیگری که دارای ایمانی راسخ بودهاند و با کفر و شرک و آلودگی پیکار کرده و به قرب الهی رسیدهاند.
- در بخش سوّم به افرادی اشاره میکند، که بعد از رسول خدا(ص) به قهقرا برگشتند و رشتههای ایمان را گسستند، از دوستان خدا بریدند و به دشمنان پیوستند، بنای ولایت را از اساس برداشتند و به جایی که کانون خطا بود، منتقل ساختند[۱].
