خطبه ۶۹ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۶۹)
مقدمه
آهنگ این خطبه، آهنگ خطبههای پر سوز و گدازی است که علی(ع) پس از مشاهده جرأت و جسارت لشکریان معاویه و خونسردی و بیتفاوتی گروهی از لشکریانش در برابر جنایات شامیان، ایراد فرموده است.
در این خطبه، نکوهش شدیدی از ضعف و زبونی و عافیتطلبی جماعتی از کوفیان و عراقیان شده و حتّی بعضی از تعبیرات آن، نشانه نومیدی حضرت از کارآیی آنان در برابر دشمن است و به نظر میرسد که امام(ع) تمام این سخنان را برای تحریک و به اصطلاح بر سر غیرت آوردن، در برابر شامیان ستمگر ایراد فرموده است[۱].
منابع
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۳، ص۵۰۵ ـ ۵۰۶.