خطبه ۹۹ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از خطبه ۹۹)

مقدمه

با توجه به اینکه امام(ع) ـ طبق بعضی از روایات ـ این خطبه را به عنوان خطبه نماز جمعه ایراد فرموده است، سعی می‌کند که در آن مردم را به زهد در دنیا ترغیب کند و چنان از بی‌وفایی دنیا و ناپایداری آن سخن بگوید که طالبان و عاشقان دنیا از آن دلسرد شوند و فریب زرق و برق آن را نخورند؛ مخصوصا تصویر زنده‌ای از کسانی ارائه می‌دهد که به خاطر از دست رفتن عزیزانشان، اشک می‌ریزند و گروهی دیگر آنها را تسلیت می‌گویند و گروههای دیگری که در بستر بیماری افتاده‌اند و با مرگ دست به گریبانند؛ تا غافلان را بیدار و مست‌های هوا و هوس را هوشیار کند و در مجموع، داروی شفابخشی است برای بیمار دلان دنیا پرست و غافلان مغرور و مست[۱].

منابع

پانویس