ذؤیب بن ابیذؤیب هذلی
آشنایی اجمالی
وی فرزند ابوذؤیب هذلی شاعر مشهور است[۱] که در انتساب به قبیله خود بنی هذیل بن مدرکه، به «هذلی» منسوب است[۲]. ابن حجر[۳] شرح حال ذؤیب را همانند پدرش در بخش سوم (مخضرمین) آورده و گفته است: وی با چهار برادر دیگرش در زمان خلافت عمر بن خطاب بر اثر بیماری طاعون مرد و پدرش که شاعری توانا بود در سوگ او و برادرانش قصیدهای جانسوز سرود. این شعر از نظر سبک و نیکویی به حدی است که ابوذؤیب را از دیگر شاعران برتری داده است[۴].[۵]
جستارهای وابسته
- بنی هذیل بن مدرکه (قبیله)
- ابوذؤیب هذلی (پدر)
منابع
پانویس
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۸.
- ↑ ر.ک: ابن کلبی، جمهره النسب، ج۱، ص۱۹۰؛ ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۳۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۲۵۳.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۸.
- ↑ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۶، ص۲۸۰؛ یاقوت حموی، معجم الادباء، ج۱۱، ص۸۹؛ نیز ر.ک: مدخل ابوذؤیب هذلی.
- ↑ بانشی، رحمتالله، مقاله «ذؤیب بن ابیذؤیب هذلی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۸۸-۲۸۹.