ربیعة بن خوط فقعسی اسدی

آشنایی اجمالی

برخی نام پدر وی را حوط آورده‌اند که تصحیف ناشی از شباهت دو حرف «ح» و «خ» است[۱]. فقعسی منسوب به فقعس بن طریف بن عمرو بن قعین بن ثعلبة بن دودان، تیره‌ای از بنی اسد بن خزیمه است[۲]؛ از این رو، او را اسدی و فقعسی گفته‌اند[۳]. وی مکنی به ابوالمهوش و از عموزادگان حبیب بن مظاهر اسدی (از شهدای کربلا) است[۴]. بنا بر نقل ابن حجر[۵] مرزبانی او را از شاعران مخضرمی دانسته که در یوم ذی قار (نبرد با ایرانیان) شرکت داشته و در آن روز اشعاری سروده است. او بعدها ساکن کوفه شد.

به گفته ابن حجر[۶]، ابن عساکر می‌گوید: وی زمان حیات رسول خدا(ص) را درک کرد. ابن کلبی نیز از وی نام برده، اما تنها به شاعر بودن او اشاره کرده است؛ اما شاهدی نیاورده که نشان از مسلمان بودن وی باشد.[۷]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن ماکولا، الاکمال، ج۱، ص۸۲.
  2. بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۸؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۹۵.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۵.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۴۲.
  5. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۵.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۵.
  7. محمدی، رمضان، مقاله «ربيعة بن خوط فقعسی اسدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۴.