ربیعة بن عثمان بن ربیعه تیمی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

با توجه به نسبتش وی از بنی‌تیم، از تیره‌های قریش است[۱] که بعدها در پی فتوحات در کوفه سکونت گزید[۲]. مستند صحابی بودن او روایتی است که ابن منده (م ۳۹۵) از طریق سعدان بن یحیی از ثابت بن ابی‌حمزه از ربیعة بن عثمان نقل کرده است[۳]. ابونعیم[۴] و ابن اثیر[۵]، روایت ربیعه را از رسول خدا(ص) از طریق عثمان بن حکیم نقل کرده‌اند. روایت چنین نقل شده است: رسول خدا(ص) پس از نماز در مسجد خیف در منا، خطبه‌ای خواند و فرمود: خداوند خرم بدارد بنده‌ای را که این سخن مرا بشنود و به دیگران برساند، بسا حمل کننده و رساننده فقه که خودش فقیه نیست و بسا کسی که فقه می‌داند و آن را به داناتر از خود می‌رساند. این روایت در منابع حدیثی شیعه و سنی به تواتر از طرق مختلف نقل شده است[۶].[۷]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. سمعانی، الانساب، ج۱، ص۴۹۸.
  2. ذهبی، تجرید اسما الصحابه، ج۱، ص۱۸۰.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۱.
  4. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۰۰.
  5. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۵.
  6. برای نمونه بنگرید: کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۳؛ احمد بن حنبل، مسند، ج۳، ص۲۲۵.
  7. محمدی، رمضان، مقاله «ربيعة بن عثمان بن ربیعه تیمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۹-۳۳۰.