سهل بن قاسم نوشجانی در معارف و سیره رضوی
این مدخل زیرشاخهٔ بحث سهل بن قاسم نوشجانی است. سهل بن قاسم نوشجانی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: سهل بن قاسم نوشجانی در معارف و سیره رضوی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
از این راوی در کتب رجال ذکری نیست، و نامش فقط در روایت او از امام رضا(ع) آمده است و روایت او را شیخ ابو جعفر طوسی در عیون الاخبار ذکر میکند، صدوق گوید: سهل بن قاسم نوشجانی گفت: امام رضا(ع) در خراسان به من فرمودند: بین ما و شما خویشاوندی هست. گفتم: ما از کجا با شما خویشاوند شدهایم و نسبت ما با شما چیست؟
امام(ع) فرمودند: هنگامی که عبدالله بن عامر بن کریز خراسان را گشود دو دختر از یزدجرد بن شهریار پادشاه ایران را اسیر کرد و برای عثمان بن عفان به مدینه فرستاد، عثمان یکی از آنها را به حسن(ع) و دیگری را به حسین(ع) بخشید، و آن دو بانو در منزل آن دو بزرگوار به هنگام تولد نوزاد درگذشتند و ما از این جهت با شما قرابت پیدا کردهایم.
او دو حدیث از امام رضا(ع) روایت میکند، او میگوید: مردی به حضرت رضا(ع) عرض کرد: یابن رسول الله از عروة بن زبیر روایت میکنند که او گفته است: رسول خدا(ص) درگذشتند درحالیکه از مردم تقیه میکردند. امام(ع) فرمودند: بعد از این که آیه شریفه ﴿يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ﴾[۱] بر حضرت رسول(ص) فرود آمد، خداوند از وی ضمانت کرد و تقیه از او برداشته شد و اوامر خداوند را آشکار کرد، ولی قرشیان آنچه میخواستند انجام دادند، ولی قبل از اینکه این آیه نازل شود شاید تقیهای بوده است.[۲]
منابع
پانویس
- ↑ «ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان و اگر نکنی پیام او را نرساندهای؛ و خداوند تو را از (گزند) مردم در پناه میگیرد، خداوند گروه کافران را راهنمایی نمیکند» سوره مائده، آیه ۶۷.
- ↑ عطاردی قوچانی، عزیزالله، راویان امام رضا در مسند الرضا، ص 214-215.