سیره پیامبر خاتم در خوردن و آشامیدن چه بوده است؟ (پرسش)
| سیره پیامبر خاتم در خوردن و آشامیدن چه بوده است؟ | |
|---|---|
| موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ سیره خانوادگی معصومان |
| مدخل اصلی | آداب خوردن و آشامیدن - آداب خوردن و آشامیدن در معارف و سیره نبوی |
| تعداد پاسخ | ۱ پاسخ |
سیره پیامبر خاتم در خوردن و آشامیدن چه بوده است؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث سیره خانوادگی معصومان است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی سیره خانوادگی معصومان مراجعه شود.
پاسخ نخست

آقای دکتر سید حسین اسحاقی در کتاب «کانون محبت» در اینباره گفته است:
«آن حضرت به خوردن نوع خاصی از غذا مقید نبود. «كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) يَأْكُلُ كُلَّ الْأَصْنَافِ مِنَ الطَّعَامِ»[۱].
آن حضرت هیچگاه از غذا بدگویی نمیکرد و آن را، نوعی ناسپاسی در برابر نعمت الهی میدانست: «مَا ذَمَّ طَعَاماً قَطُّ كَانَ إِذَا أَعْجَبَهُ أَكَلَهُ وَ إِذَا كَرِهَهُ تَرَكَهُ وَ لَا يُحَرِّمُهُ عَلَى غَيْرِهِ»[۲].
ایشان ظرف غذا را با انگشتان مبارکش پاک میکرد و میفرمود: «برکت غذای آخر ظرف بیشتر است»[۳]. هرگاه طعام و سفره را در مقابل حضرت مینهادند، ابتدا ﴿بِسْمِ اللَّهِ﴾ میگفت؛ آنگاه چنین دعا میکرد: «اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا نِعْمَةً مَشْكُورَةً تَصِلُ بِهَا نِعْمَةَ الْجَنَّةِ»[۴].
امام صادق (ع) میفرماید: «آن حضرت از آغاز بعثت تا دم مرگ، هرگز درحال تکیه دادن غذا نخورد»[۵]. رسول خدا (ص) در آغاز و پایان غذا خوردن و آب نوشیدن ﴿بِسْمِ اللَّهِ﴾ و ﴿الْحَمْدُ لِلَّهِ﴾ میگفت. هرگاه آب مینوشید، آب را به صورت مکیدن مینوشید، نه با یک نفس و به صورت بلعیدن و میفرمود: «درد کبد، از بلعیدن آب به یک نفس پدید میآید»[۶]. ابن مسعود میگوید: «حضرت رسول، آب را با سه نفس مینوشید، نه یکسره و پیوسته و در هر بار ﴿بِسْمِ اللَّهِ﴾ میگفت و در پایانش خدا را شکر میکرد»[۷]. ابن عباس نیز روایت کرده که آن حضرت را دیده که با دو نفس آب میخورد[۸]. رسول خدا (ص) گاه در ظرفهای بلوری که از شام میآوردند، آب مینوشید. گاهی نیز در کاسههای چوبی یا سفالی و زمانی در مشتهای خویش آب مینوشید و میفرمود: «هیچ ظرفی به گوارایی دست نیست». گاهی هم از دهانه مشک آب مینوشید. گاهی ایستاده، گاهی سواره و در هر ظرفی که پیش میآمد. شربت خنک را هم دوست داشت، ولی میفرمود: «سَيِّدُ الْأَشْرِبَةِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ الْمَاءُ»[۹].
امام حسین (ع) فرموده است: رسول خدا (ص) وقتی غذایی میخورد، میگفت: بارخدایا! در آن به ما برکت عطا کن و بهتر از آن را روزی ما گردان. هنگامی که شیر یا شربتی مینوشید، میگفت: بارخدایا! در آن به ما برکت عطا کن و از آن روزی ما گردان[۱۰].
حضرت امام رضا (ع) فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: برترین خوردنی اهل دنیا و آخرت، گوشت است و پس از آن، برنج. و فرمود: شربت عسل را هر کس به شما تعارف کرد، رد نکنید. فرمود: انار بخورید که هر دانه آن در معده قرار میگیرد، دل را روشن میسازد و شیطان را چهل روز بیرون میراند. و فرمود: سرکه، نان خورش نیکویی است. خانوادهای که سرکه داشته باشند، فقیر نمیشوند. و فرمود: بر شما باد به روغن زیتون که آن تلخی صفرا و سودا را میگشاید و بلغم را میبرد و عصب را قوی میسازد و بیماری را برطرف میکند و اخلاق را نیکو و وجود (یا نَفَس) را پاکیزه و غم را برطرف میسازد. و فرمود: برترین خوراک دنیا و آخرت، گوشت است و برترین نوشیدنی دنیا و آخرت، آب است و من سرور فرزندان آدمم و فخر نمیکنم[۱۱].
پیامبر اکرم (ص) سرکه و روغن زیتون را بیشتر از نان خورشها دوست میداشت. یک بار بر ام سلمه وارد شد و آن بانو پاره نانی خدمت پیامبر آورد. پیامبر فرمود: خورشی داری؟ عرض کرد: نه، ای رسول خدا، جز سرکه چیزی ندارم. فرمود: «سرکه، خورش خوبی است. خانهای که در آن سرکه باشد، بیچیز نیست»[۱۲].
پیامبر اکرم (ص)، خربزه را با شکر و با خرما میخورد و خوردن هندوانه را نیز با خرما دوست داشت و از سبزیها، ریحان را دوست داشت و از نگاه کردن به ترنج سبز و سیب سرخ خوشش میآمد[۱۳]. روزی غذایی داغ برای پیامبر آوردند. حضرت فرمود: خداوند آتش را طعام ما نساخته است. بگذارید خنک و قابل خوردن شود که غذای داغ، بیبرکت است و شیطان در آن بهرهای دارد[۱۴].
گفتهاند: پیامبر شامگاه پنج شنبه در مسجد قبا روزهاش را گشود و فرمود: آیا چیزی برای نوشیدن هست؟ اوس بن خولی الانصاری قدح بزرگی از شربت شیر و عسل برای ایشان آورد. پیامبر آن را چشید و از دهان دور کرد و فرمود: این دو نوشیدنی است؛ یکی از آنها کافی است. من آن را نمیخورم و بر دیگران حرام هم نمیکنم، ولی خودم برای خدا فروتنی میورزم و هرکس برای خدا فروتنی کند، خدا او را بالا میبرد و هر کس تکبر کند، خداوند او را پایین میکشد و هر کس در معاش به اقتصاد و میانهروی عمل کند، خدا به او روزی میبخشد و هر کس تبذیر و زیادهروی کند، خدا او را محروم میسازد و هر کس از مرگ بسیار یاد کند، خدا او را دوست میدارد[۱۵]»[۱۶]
منبعشناسی جامع سیره خانوادگی معصومان
پانویس
- ↑ «پیامبر خدا هر نوع غذایی را میخورد» مکارم الاخلاق، ص۲۶.
- ↑ «هرگز از طعامی بدگویی نکرد. اگر از غذایی خوشش میآمد، میخورد و اگر دوست نداشت، نمیخورد و برای دیگران هم ممنوع نمیکرد». وسایل الشیعه، ج۲۴، ص۴۳۵.
- ↑ وسایل الشیعه، ج۲۴، ص۴۳۵.
- ↑ «خدایا، این را نعمتی سپاسگزاری شده قرار بده؛ نعمتی که آن را به نعمت بهشت پیوند دهی». مکارم الاخلاق، ص۱۴۳.
- ↑ سنن النبی، ص۱۶۲.
- ↑ سنن النبی، ص۱۶۹.
- ↑ سنن النبی، ص۱۶۹.
- ↑ سنن النبی، ص۱۶۹.
- ↑ «آب، سرور همه نوشیدنیها در دنیا و آخرت است». مکارم الاخلاق، ص۳۱.
- ↑ عیون الاخبار الرضا (ع)، ج۲، ص۳۹.
- ↑ عیون الاخبار الرضا (ع)، ج۱، ص۳۴ و ۳۶.
- ↑ فروع کافی، ج۲، ص۱۷۲.
- ↑ فروع کافی، ج۲، ص۱۸۱.
- ↑ فروع کافی، ج۲، ص۱۷۰ و۱۷۱.
- ↑ اصول کافی، ج۲، ص۱۲۲.
- ↑ اسحاقی، سید حسین، کانون محبت ص ۳۷.