شهاب‌الدین احمد دولت‌آبادی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

ادیب زبان عرب و فقیه حنفی، متولد دولت‌آباد و متوفی جونپور هند، ملقب به «ملک العلماء». از آثارش: «الارشاد» در نحو، «شرح قصیدة بانت سعاد»، «المعافیه فی شرح الکافیه» از ابن حاجب، «بحر مواج» در تفسیر قرآن به فارسی، «شرح اصول البزدوی»، «اسباب الفقر و الغنی»، «مناقب السادات» به فارسی و آثار دیگر.[۱].[۲].

منابع

پانویس

  1. خیرالدین زرکلی، الأعلام، ج۱، ص۱۸۷؛ معجم المولفین، ج۱، ص۲۴۵، هدیه العارفین، ج۱، ص۱۲۷.
  2. تهامی، سید غلام رضا، فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱ ص۱۰۶۴.