نامه ۷۳ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از نامه هفتاد و سوم)

مقدمه

امام(ع) در این نامه پس از نامه‌های مکرری که در پاسخ به نامه‌های معاویه نوشته است و تأثیری در او نگذاشته اظهار نگرانی می‌کند. آن‌گاه او را به کسی تشبیه می‌فرماید که در خواب سنگینی فرو رفته و رؤیاهای کاذب می‌بیند سپس امام به او هشدار می‌دهد که شیطان به تو اجازه نمی‌دهد به کارهای خیر بپردازی یا به اندرزهای من گوش فرا دهی[۱].

منابع

پانویس