نامه ۷ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از نامه هفتم)

مقدمه

این نامه پاسخ نامه‌ای است که معاویه برای حضرت در اواخر جنگ صفین نوشت؛ نامه‌ای که بسیار جسورانه و بی‌ادبانه بود و به نکات مختلفی در آن اشاره کرده بود که مهمترین آن به رسمیت نشناختن بیعت امام(ع) بود به بهانه اینکه اهل شام این بیعت را نپذیرفتند. امام(ع) در این نامه در جواب او پاسخ دندان‌شکنی می‌دهد[۱].

منابع

پانویس