آزادی سیاسی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۴۵: خط ۴۵:


ایشان ضمن [[انتقاد]] شدید از [[تهمت]] نبود آزادی در [[کشور]]<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۴۹.</ref>، با [[اعتقاد]] به ممنوعیت [[تفتیش]] و تحمیل عقیده<ref>صحیفه نور، ج۱۷، ص۱۱۸.</ref> به [[آزادی عقیده]] و بیان حتی برای دگراندیشان و [[مخالفین]]<ref>صحیفه نور، ج۲، صص ۴۵ – ۴۶.</ref> و همچنین آزادی [[دینی]] [[اقلیت‌ها]] و [[ضرورت]] [[حفظ]] [[امنیت]] آنان [[اذعان]] دارند<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۹۵، ۱۰۳.</ref>. از دید امام، [[مقبولیت]] آزادی، در چارچوب [[قوانین الهی]]<ref>صحیفه نور، ج۲۲، ص۲۸۳.</ref> و بر معیار [[عقل]] و [[عدل]] است<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۲۱.</ref> و در بسیاری از بیاناتشان [[آزادی]] را [[مقید]] به عدم [[توطئه]] و همچنین إضرار به [[مردم]]<ref>صحیفه نور، ج۲۲، ص۱۶۹.</ref> نموده‌اند. به همین دلیل مکرراً آزادی بی‌حد و افسارگسیخته مطبوعات را هشدار داده و آن را خطری برای [[ثبات]] و بقای [[انقلاب]] به شمار آورده‌اند<ref>صحیفه نور، ج۷، صص ۱۷ - ۱۸.</ref>. [[امام]] بر این [[باور]] بودند که تمام [[ادیان آسمانی]] و عقلاء با آزادی در تمام [[منکرات]] و [[فحشا]] مخالف‌اند؛ اگرچه [[غرب]] و [[شرق]] زدگان، با [[تقلید کورکورانه]] آن را [[ترویج]] می‌کنند<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۲۳.</ref>. ایشان طرح اعطای آزادی [[زنان]] توسط شاه و دیگران را در [[حقیقت]] سلب آزادی [[بانوان]] محسوب می‌کردند<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۴۴.</ref>.<ref>[[بهرام اخوان کاظمی|اخوان کاظمی، بهرام]]، [[نظام سیاست اسلامی - اخوان کاظمی (مقاله)| مقاله «نظام سیاست اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص ۵۸۸.</ref>
ایشان ضمن [[انتقاد]] شدید از [[تهمت]] نبود آزادی در [[کشور]]<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۴۹.</ref>، با [[اعتقاد]] به ممنوعیت [[تفتیش]] و تحمیل عقیده<ref>صحیفه نور، ج۱۷، ص۱۱۸.</ref> به [[آزادی عقیده]] و بیان حتی برای دگراندیشان و [[مخالفین]]<ref>صحیفه نور، ج۲، صص ۴۵ – ۴۶.</ref> و همچنین آزادی [[دینی]] [[اقلیت‌ها]] و [[ضرورت]] [[حفظ]] [[امنیت]] آنان [[اذعان]] دارند<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۹۵، ۱۰۳.</ref>. از دید امام، [[مقبولیت]] آزادی، در چارچوب [[قوانین الهی]]<ref>صحیفه نور، ج۲۲، ص۲۸۳.</ref> و بر معیار [[عقل]] و [[عدل]] است<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۲۱.</ref> و در بسیاری از بیاناتشان [[آزادی]] را [[مقید]] به عدم [[توطئه]] و همچنین إضرار به [[مردم]]<ref>صحیفه نور، ج۲۲، ص۱۶۹.</ref> نموده‌اند. به همین دلیل مکرراً آزادی بی‌حد و افسارگسیخته مطبوعات را هشدار داده و آن را خطری برای [[ثبات]] و بقای [[انقلاب]] به شمار آورده‌اند<ref>صحیفه نور، ج۷، صص ۱۷ - ۱۸.</ref>. [[امام]] بر این [[باور]] بودند که تمام [[ادیان آسمانی]] و عقلاء با آزادی در تمام [[منکرات]] و [[فحشا]] مخالف‌اند؛ اگرچه [[غرب]] و [[شرق]] زدگان، با [[تقلید کورکورانه]] آن را [[ترویج]] می‌کنند<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۲۳.</ref>. ایشان طرح اعطای آزادی [[زنان]] توسط شاه و دیگران را در [[حقیقت]] سلب آزادی [[بانوان]] محسوب می‌کردند<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۴۴.</ref>.<ref>[[بهرام اخوان کاظمی|اخوان کاظمی، بهرام]]، [[نظام سیاست اسلامی - اخوان کاظمی (مقاله)| مقاله «نظام سیاست اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص ۵۸۸.</ref>
[[آزادی سیاسی]] عبارت است از قلمروی که در آن شخص می‌تواند کاری را که می‌خواهد انجام دهد و دیگران نتوانند مانع او شوند و محدوده آن هم جایی است که به [[آزادی]] دیگران لطمه‌ای وارد نسازد. با این دیدگاه [[جامعه سیاسی]] از مجموعه‌ای افراد تشکیل شده است که فطرتاً آزادند. این آزادی در دو رویکرد قابل تلقی است:
# آزادی افراد در جامعه سیاسی برای [[اشتغال]] [[مناصب]] بالا دستی.
# آزادی در اظهار نظر که از مصادیق آن [[آزادی عقیده]] و بیان است که در فصل بعد بیان خواهد شد.
با مطالعه [[تاریخ]] به نظام‌های طبقاتی متفاوتی بر می‌خوریم که مناصب بالادستی را در صلاحیت هر کسی نمی‌دانستند.
[[اسلام]] از آغازین [[روز]] [[تولد]] خود با [[شعار]] اینکه هیچ کس به خاطر طبقه، نژاد، رنگ و غیره [[برتری]] ندارد مگر اینکه [[پاک]] و [[درستکار]] باشد؛ خط بطلان به همه این منطق‌ها کشید. به همین دلیل [[امام]] [[اسلام‌شناس]] و [[فقیه]] [[جمهوری اسلامی]] [[معتقد]] است که [[آزاد]] نبودن [[جامعه]] در [[انتخاب]] [[وکیل]] مجلس و [[نصب]] [[دستوری]] اشخاص معلوم الحال در [[مقامات]] بالادستی بی‌دخالت [[ملت]]، نشانه [[ضعف]] و عقب افتادگی [[سیاسی]] آن جامعه است<ref>صحیفه نور، ج۲، ص۱۲۵.</ref>. ایشان حتی بعد از نابودی [[حکومت سلطنتی]] در [[ایران]] معتقدند که [[مردم]] [[جامعه اسلامی]] در انتخاب [[حکومت]] نیز مختار و آزادند و از این لحاظ [[مکلف]] به [[حفظ]] این آزادی سیاسی هستند تا [[بیگانگان]] مانع آن نشوند<ref>صحیفه نور، ج۵، ص۲۶۵.</ref>. از دیدگاه اسلام وجود آزادی سیاسی موجب [[سعادت]] جامعه خواهد شد. [[امام علی]]{{ع}} خطاب به [[مالک اشتر]] نوشته‌اند «[[دل]] را سرا پرده [[محبت]] [[توده]] مردم قرار ده و به آنان مهر ورز» تا آنجا که می‌فرماید «به مردم [[جرأت]] و [[شهامت]] بده تا بتوانند [[حق]] خود را از تو مطالبه کنند» سپس می‌افزایند که از [[رسول خدا]]{{صل}} مکرر شنیدم که می‌فرمود: «امتی که بین آنها حق [[ناتوانی]]، بی‌نگرانی و [[ترس]] از توانایان گرفته نشود، هرگز [[رستگار]] نخواهند شد»<ref>مطهری، پیرامون انقلاب اسلامی، ص۴۵.</ref>.<ref>[[علی حسن‌زاده|حسن‌زاده، علی]]، [[آزادی اسلامی - حسن‌زاده (مقاله)| مقاله «آزادی اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص ۸۰۰.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۸۰٬۳۷۲

ویرایش