ویژگی‌های امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان مدخل  =  

| مداخل مرتبط = [[ویژگی‌های امام مهدی در معارف و سیره علوی]]

| پرسش مرتبط  = مهدویت (پرسش)

== مقدمه ==

خصایص و ویژگی‌های [[حضرت مهدی]] {{ع}} مطابق [[احادیث]] و [[روایات]] عبارتند از:

# از [[خاندان]] و ذریه [[پیامبر]] {{صل}} است؛

# هم‌نام، هم‌کنیه [[پیامبر]] {{صل}} و شبیه‌ترین [[مردم]] به آن [[حضرت]] است؛

# نهمین [[فرزند]] از [[فرزندان]] [[امام حسین]] {{ع}} است؛

# اسم پدرش [[حسن]] {{ع}} است؛

# مادرش [[سیده]] کنیزان و [[بهترین]] ایشان است؛

# دارای دو [[غیبت]] است؛

# گذشت روزگار او را پیر نمی‌کند؛

# ولادتش پنهانی است؛

# [[دین خدا]] را آشکار و [[اسلام]] را در روی [[زمین]] گسترش می‌دهد و فرمانروای روی [[زمین]] می‌شود؛

# با [[شمشیر]] [[قیام]] می‌کند؛

# دارای سنت‌هایی از [[انبیا]] است که از آن جمله [[غیبت]] است؛

# روش او [[سیره پیامبر]] {{صل}} است؛

# پس از این‌که [[مردم]] در آزمایش‌های سخت واقع شوند، ظاهر می‌شود؛

# پیش از ظهورش [[بدعت‌ها]] و [[ظلم]] و [[گناه]] و تجاهر به [[فسق]] و [[فجور]] رایج می‌شود؛

# هنگام ظهورش [[منادی آسمانی]] به نام او و پدرش ندا می‌کند که همه، آن را می‌شنوند و [[ظهور]] آن [[حضرت]] را اعلام می‌کند؛

# پیش از ظهورش نرخ‌ها بالا می‌رود، بیماری‌ها زیاد می‌شود، جنگ‌های بزرگ برپا می‌شود و بسیاری کشته می‌شوند؛

# پیش از ظهورش "[[نفس زکیه]]" و "[[یمانی]]" کشته می‌شوند و در [[بیدا]] (مکانی بین [[مکه]] و [[مدینه]]) خسفی واقع می‌شود و "[[دجال]]" و "[[سفیانی]]" [[خروج]] می‌کنند و [[حضرت]] آن‌ها را می‌کشد؛

# پس از ظهورش، [[برکات]] [[آسمان]] و [[زمین]] ظاهر می‌شود و [[زمین]] آباد می‌گردد و هیچ‌کس غیر [[خدا]] را [[پرستش]] نمی‌کند؛

# [[معجزات]] بسیاری دارد و بسیاری مشرف به [[دیدار]] حضرتش شده‌اند<ref>منتخب الاثر، فصل دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۶۴.</ref>.

== ویژگی‌های امام مهدی در روایات ==

[[اهل بیت]] {{ع}} خصوصیات و ویژگی‌های جسمانی [[حضرت]] را در برخی [[روایات]] بیان نموده‌اند. مرحوم [[محدث نوری]] در کتاب [[شریف]] [[نجم الثاقب]] [[روایات]] زیادی را در این مورد خلاصه نویسی کرده است.

[[رسول خدا]] {{صل}} در توصیف چهره [[حضرت قائم]] {{ع}} می‌فرماید: به [[راستی]] [[مهدی]] {{ع}} در چهره و [[رفتار]] و گفتار شبیه‌ترین [[مردم]] به من است. و در روایتی دیگر فرمود: [[حضرت مهدی]] {{ع}} شمایلی چون [[شمایل]] من خواهد داشت. [[حضرت قائم]] {{ع}} [[جوانی]] است با صورتی گندم گون و با [[وقار]]، [[بدن]] مبارکش رنگ [[عرب]] را دارد (یعنی گندم گون است)، صورتش چون [[ماه]] و چون سکه طلای بی‌نقص می‌درخشد، چهره‌اش از [[شب زنده داری]] به زردی افتاده است، [[نور]] چهره او چنان تابان است که بر سیاهی [[محاسن شریف]] و موی سرش [[غلبه]] کرده است، گونه‌هایی صاف دارد و بر گونه راست او خالی سیاه است که گویا دانه‌ای مشک بر صفحه‌ای نقره افتاده است و چون ستاره‌ای درخشان تلألؤ دارد، سر مبارکش گرد و مدور است، [[محاسن]] انبوه و گیسوانی پیچ خورده دارد که از میان فرق گشوده است و به [[زیبایی]] بر دو شانه او فرو افتاده است، گویا الفی است که میان دو واو قرار گرفته است، پیشانی اش بلند و گشاده است و از آن [[نور]] ساطع است، ابروانی کشیده و قوس دار و نزدیک به هم دارد، چشمانی درشت و سرمه سوده دارد که در کاسه چشم فرو رفته است و برآمده نیست، بینی مبارکش بلند و کشیده است که در میان آن اندکی برآمدگی وجود دارد، دندان‌هایی سفید و گشوده از هم دارد، در قامت چون [[جوان]] [[بنی اسرائیل]] چهارشانه و میانی بالا و [[قوی]] است، کتفی عریض و درشت دارد، بر آن علامتی است که [[پیامبر]] نیز این نشانه را بر کتف خود داشت و بر پشت او علامتی است به رنگ پوست بدنش، بر بازوی راست او [[آیه]] {{متن قرآن|جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا}}<ref>اسراء / ۸۱.</ref> نوشته شده است، دستانی [[قوی]] و نیرومند دارد که بر دست راست او خالی قرار دارد، شکم مبارکش بزرگ است و سینه‌ای فراخ دارد، و از سینه تا ناف [[حضرت]] مویی سبز رنگ روییده است، ران‌های [[حضرت]] ستبر است و ساق‌هایی باریک دارد و چون در [[نور]] قرار گیرد برای او سایه‌ای نمی‌باشد. در تناسب و [[اعتدال]] هیچ چشمی به نیکویی او ندیده است<ref>نجم الثاقب: باب سوم، یأتی، ص ۲۹۲، اثبات الهداه، ج ۳، ص ۴۴۱.</ref>.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

== پرسش مستقیم ==