دعوت به کارهای نیکو: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[امام باقر]]{{ع}}: خداوند متعال به [[داوود]]{{ع}} وحی کرد: «به مردمت برسان که هر یک از بندگانم که به اطاعتم فرمانش دهم و او اطاعت کند، این حق بر عهده من است که از او اطاعت کنم و او را بر اطاعتم یاری رسانم، و اگر از من درخواست کند، به او پاسخ دهم، و اگر به من پناه جوید، پناهش دهم، و اگر از من کفایت کارش را بخواهد، او را کفایت کنم، و اگر بر من توکّل کند، او را در پسِ زشتی هایش حفاظت کنم و اگر تمام خلقم به او نیرنگ زنند، پشتیبانش باشم» .<ref>{{عربی|اندازه=۱۲۰%|"عنه{{ع}}: إنَّ اللّهَ تَعالی أوحی إلی داودَ{{ع}}: أن بَلِّغ قَومَکَ أنَّهُ لَیسَ عَبدٌ مِنهُم آمُرُهُ بِطاعَتی فَیُطیعَنی، إلّا کانَ حَقّا عَلَیَّ أن اُطیعَهُ واُعینَهُ عَلی طاعَتی، وإن سَأَلَنی أعطَیتُهُ، وإن دَعانی أجَبتُهُ، وإنِ اعتَصَمَ بی عَصَمتُهُ، وإنِ استَکفانی کَفَیتُهُ، وإن تَوَکَّلَ عَلَیَّ حَفِظتُهُ مِن وَراءِ عَوراتِهِ، وإن کادَهُ جَمیعُ خَلقی کُنتُ دونَهُ"}}. عدّة الداعی: ص ۲۹۲، قصص الأنبیاء للراوندی: ص ۱۹۸ ح ۲۵۱ عن أبی حمزة الثمالی عن الإمام الصادق{{ع}}، بحار الأنوار: ج ۱۴ ص ۳۷ ح ۱۳.</ref><ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۵ (کتاب)|دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۵]]، ص۱۰۲-۹۹.</ref>