الجاء در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

الجاء، یا تلجئه در اصطلاح به معنای نوعی واگذاری [[زمین]] است و در لغت از ماده لَجَأ به معنای [[پناه]] جستن، تکیه و استناد کردن و مدد‌طلبیدن، و نیز به معنای اختصاص چیزی به کسی، یا واداشتن کسی به انجام دادن کاری به [[اکراه]] آمده است. مفهوم اصطلاحی الجاء و تلجئه در زمین‌داری و [[روابط]] زمین‌داران متجلی می‌شود. در واقع این رسم به نوعی [[اقطاع]] استغلال شباهت داشت و می‌توان آن را اقطاع جعلی، یا ناخواسته‌ای دانست که در آن کسی برای [[رهایی]] از [[آزار]] و [[ستم]] مأموران دولتی و [[دولتمردان]]، زمین خود را به شخصی صاحب [[نفوذ]] و [[قدرتمند]] واگذار می‌کرد و از [[حمایت]] او برخوردار می‌شد و خود به عنوان مقطَع بر همان زمین کار می‌کرد. این روش می‌توانست از سوی پناه خواهنده، و هم از سوی پناه‌دهنده درخواست و [[اجرا]] شود.