توحید در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
==نقش [[توحید]] در [[ایدئولوژی اسلام]]== | == نقش [[توحید]] در [[ایدئولوژی اسلام]] == | ||
[[اعتقاد]] [[توحیدی]] نگرشی بیتفاوت و غیر [[مسئول]] نیست؛ بلکه [[شناختی]] متعهدانه و بینشی فعال و سازنده است. طرز [[فکری]] است که در بنای [[جامعه]] و اداره آن و ترسیم خط [[سیر]] آن و تعیین [[هدف]] آن و تأمین عناصر [[حفظ]] و ادامه آن، دارای تأثیر اساسی و تعیین کننده است. ویژگی اساسی [[بینش توحیدی]] آن است که همه کثرتها را به [[وحدت]] منتهی میکند و در موارد ذیل شالوده فکری [[انسان]] را شکل میدهد: | [[اعتقاد]] [[توحیدی]] نگرشی بیتفاوت و غیر [[مسئول]] نیست؛ بلکه [[شناختی]] متعهدانه و بینشی فعال و سازنده است. طرز [[فکری]] است که در بنای [[جامعه]] و اداره آن و ترسیم خط [[سیر]] آن و تعیین [[هدف]] آن و تأمین عناصر [[حفظ]] و ادامه آن، دارای تأثیر اساسی و تعیین کننده است. ویژگی اساسی [[بینش توحیدی]] آن است که همه کثرتها را به [[وحدت]] منتهی میکند و در موارد ذیل شالوده فکری [[انسان]] را شکل میدهد: | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
'''[[دانش]] بیپایان خدا'''؛ مستلزم آن است که صلاحیت تنظیم مقررات بشری در انحصار او باشد. | '''[[دانش]] بیپایان خدا'''؛ مستلزم آن است که صلاحیت تنظیم مقررات بشری در انحصار او باشد. | ||
چهارم: [[عبودیت]] یکسان همه موجودات در برابر خدا، مستلزم آن است که هیچیک از [[بندگان خدا]]، خودسر و مستقل [[حق]] تحکم و [[فرمانروایی]] بر [[بندگان]] دیگر نداشته باشد و [[زمامدار]] و [[مدیر و مدبر]] امور [[زندگی]] [[انسانها]] فقط کسی باشد که خدا خود به [[حکومت]] [[برگزیده]] است) یا به شخص، مانند [[امامان معصوم]] و یا به علائم و ملاکها، مانند [[حاکم اسلامی]] در [[زمان غیبت]] [[امام]] [[معصوم]]{{عم}} <ref>طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، ص۳۸.</ref>. | چهارم: [[عبودیت]] یکسان همه موجودات در برابر خدا، مستلزم آن است که هیچیک از [[بندگان خدا]]، خودسر و مستقل [[حق]] تحکم و [[فرمانروایی]] بر [[بندگان]] دیگر نداشته باشد و [[زمامدار]] و [[مدیر و مدبر]] امور [[زندگی]] [[انسانها]] فقط کسی باشد که خدا خود به [[حکومت]] [[برگزیده]] است) یا به شخص، مانند [[امامان معصوم]] و یا به علائم و ملاکها، مانند [[حاکم اسلامی]] در [[زمان غیبت]] [[امام]] [[معصوم]] {{عم}} <ref>طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، ص۳۸.</ref>. | ||
'''[[عبادت]] و [[اطاعت]] انحصاری خدا'''، توحید غیر از آنکه یک [[بینش]] [[فلسفی]] است یک [[شناخت]] علمزا و زندگی ساز نیز هست یعنی عقیدهای است که بنای [[زندگی اجتماعی]] و فردی انسانها باید بر پایه آن نهاده شود. بنابر اصل توحید، انسانها حق ندارند هیچ کس و هیچ چیز جز خدا را اطاعت کنند و همه تحکمات و تحمیلاتی که از طرف «قدرتگونههای [[تاریخ]]» بر [[بشریت]] رفته، غلط و بر خلاف [[حق]] بوده است. [[نفی]] [[عبودیت]] | '''[[عبادت]] و [[اطاعت]] انحصاری خدا'''، توحید غیر از آنکه یک [[بینش]] [[فلسفی]] است یک [[شناخت]] علمزا و زندگی ساز نیز هست یعنی عقیدهای است که بنای [[زندگی اجتماعی]] و فردی انسانها باید بر پایه آن نهاده شود. بنابر اصل توحید، انسانها حق ندارند هیچ کس و هیچ چیز جز خدا را اطاعت کنند و همه تحکمات و تحمیلاتی که از طرف «قدرتگونههای [[تاریخ]]» بر [[بشریت]] رفته، غلط و بر خلاف [[حق]] بوده است. [[نفی]] [[عبودیت]] «خدانما» ها چه در [[لباس]] قدرتهای مذهبی ([[احبار]] و [[رهبان]]) و چه در نقش قدرتهای [[سیاسی]] و [[اقتصادی]] ([[طاغوت]] - [[ملاء]] - مترف) در [[قرآن]] تأکید شده است و در مقابل [[اطاعت]] [[برگزیدگان]] و [[بندگان شایسته]] و زبده ([[رسول]] و اولواالأمر) را لازم دانسته است. | ||
'''[[روح]] [[توحید]] نفی عبودیت غیر [[خدا]]'''؛ دایره توحید و روش موحدانه در [[زندگی]] و در [[سازمان]] بخشی [[اجتماعی]]، با [[تدبر]] در برخی دیگر از [[آیات]] توحید و [[شرک]]، مشخص و واضحتر میگردد که از آن به «عبودیت و اطاعت انحصاری خدا» یاد شده است. | '''[[روح]] [[توحید]] نفی عبودیت غیر [[خدا]]'''؛ دایره توحید و روش موحدانه در [[زندگی]] و در [[سازمان]] بخشی [[اجتماعی]]، با [[تدبر]] در برخی دیگر از [[آیات]] توحید و [[شرک]]، مشخص و واضحتر میگردد که از آن به «عبودیت و اطاعت انحصاری خدا» یاد شده است. | ||