ولایت تشریعی اهل بیت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

بعضی از روایاتی که در آنها به [[ولایت تشریعی]] [[اهل بیت]] {{عم}} اشاره شده است، از این قرار است:

# [[امام صادق]] {{ع}}: «[[پیامبر]] {{صل}} [[روزه]] [[ماه شعبان]] و سه [[روز]] از هر ماه را [[سنت]] قرار داد تا روزه‌های مستحبی دو برابر روزه‌های [[واجب]] شود و [[خداوند]] آن را برای پیامبر {{صل}} اجازه داد»<ref>وسائل الشیعه، ج۷، ص۳۶۱، باب ۲۸، ح۵.</ref>.

# [[امام باقر]] {{ع}}: «پیامبر {{صل}} دیه نفس و عین و [[حرمت]] نبیذ و هر مسکری را تشریح کرد. شخصی پرسید: بدون اینکه چیزی آمده باشد؟ فرمود: بله! تا معلوم شود چه کسی از پیامبر {{صل}} [[اطاعت]] می‌کند و چه کسی [[معصیت]] می‌کند<ref>کافی، کتاب الحجة، باب التفویض الی رسول الله والی الائمه فی امر الدین، ح۷.</ref>.

# از امام باقر {{ع}} [[روایت]] شده: «هنگامی‌که پیامبر {{صل}} به [[معراج]] رفت، [[نماز]] به صورت ده رکعتی نازل شد و هنگامی که [[حسن]] {{ع}} و [[حسین]] {{ع}} به [[دنیا]] آمدند، پیامبر هفت رکعت به عنوان شکرانه اضافه کرد و خداوند آن را اجازه داد و شش رکعت را هم برای نماز مسافر کم کرد»<ref>کافی، ج۳، ص۴۸۷.</ref>.

# [[امام جواد]] {{ع}}: «خداوند [[محمد]] {{صل}} و [[علی]] {{ع}} و [[فاطمه]] {{س}} را [[خلق]] کرد و سپس همه اشیاء را خلق کرد و ایشان را [[شاهد]] بر خلقش گرفت و امور را به ایشان [[تفویض]] (واگذار) کرد، پس ایشان آن‌چه را که بخواهند [[حلال و حرام]] می‌کنند و نمی‌خواهند مگر اینکه خداوند خواسته باشد»<ref>کافی، ج۱، ص۴۴۱؛ مشارق أنوار الیقین، ص۶۳؛ الوافی، ج۳، ص۶۸۳؛ حلیة الأبرار، ج۱، ص۱۸؛ بحارالأنوار، ج۱۵، ص۱۹.</ref>.

# امام صادق {{ع}}: «خداوند به پیامبرش [[ادب]] آموخت و ادبش را [[نیکو]] گردانید و هنگامی‌که ادبش را کامل کرد فرمود: {{متن قرآن|إِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref> سپس امر [[دین]] و [[امت]] را به او واگذار کرد تا [[بندگان]] را [[سیاست]] کند و فرمود: {{متن قرآن|مَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا}}<ref>«و آنچه پیامبر به شما می‌دهد بگیرید و از آنچه شما را از آن باز می‌دارد دست بکشید» سوره حشر، آیه ۷.</ref><ref>کافی، ج۱، ص۲۶۶؛ {{متن قرآن|مَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا}} «آنچه پیامبر به شما می‌دهد بگیرید و از آنچه شما را از آن باز می‌دارد دست بکشید» سوره حشر، آیه ۷.</ref>.

و در برخی [[روایات]] دیگر اصل مسئله [[تفویض]] به [[امام]] مطرح شده است: [[امام صادق]] {{ع}}: «هرچه را [[خداوند]] به [[پیامبر]] {{صل}} تفویض کرده بود به ما تفویض کرده است»<ref>کافی، ج۱، ص۲۶۸.</ref>.

از امام صادق {{ع}} سؤال شد: «آیا همان‌طور که به [[سلیمان بن داوود]] {{ع}} تفویض شده بود به امام هم تفویض شده است؟ امام {{ع}} فرمودند: بله»<ref>کافی، ج۱، ص۴۳۸.</ref><ref>[[مصطفی سلیمانیان|سلیمانیان، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[مقامات امامان (کتاب)|مقامات امامان]]، ص ۳۲۹.</ref>