ویژگی‌های سیاسی امام علی: تفاوت میان نسخه‌ها

== [[برادری]] با [[پیامبر]] {{صل}}‌==

* [[الاستیعاب (کتاب)|الاستیعاب]]: [[پیامبر خدا]] در [[مکه]] بین [[مهاجران]]، [[پیمان برادری]] بست و سپس در [[مدینه]]، بین [[مهاجران]] و [[انصار]]، [[پیمان برادری]] برقرار کرد و در هر دو [[پیمان]] به [[علی]] {{ع}} فرمود: "تو [[برادر]] من در [[دنیا]] و [[آخرتی]]" و بین خود و او [[پیمان برادری]] بست<ref>الاستیعاب، ج ۳، ص ۲۰۲ ش ۱۸۷۵.</ref>.

* [[پیامبر خدا]] {{صل}}‌- به [[علی]] {{ع}}-: [[خداوند]] به من [[فرمان]] داد تا با تو [[پیمان برادری]] ببندم. بنابراین، تو در [[دنیا]] و [[آخرت]]، [[برادر]] [[منی]]<ref>{{متن حدیث|رسول الله {{صل}}- لِعَلِی {{ع}}-: إن اللهَ أمَرَنی أن اؤاخِیک، فَأَنتَ أخی فِی الدنیا وَالآخِرَةِ}} (المناقب، کوفی، ج ۱، ص ۲۲۰، ح ۱۳۹).</ref>.

* [[سنن الترمذی‌ (کتاب)|سنن الترمذی‌]]- به [[نقل]] از ابن [[عمر]]-: [[پیامبر خدا]] بین یارانش [[پیمان برادری]] برقرار کرد. [[علی]] {{ع}} گریان پیش آمد و گفت: ای [[پیامبر خدا]]! بین یارانت [[پیمان برادری]] برقرار کردی؛ ولی بین من و کسی [[پیمان برادری]] نبستی؟ [[پیامبر خدا]] به او فرمود: "تو [[برادر]] من در [[دنیا]] و [[آخرتی]]"<ref>سنن الترمذی، ج ۵، ص ۶۳۶، ح ۳۷۲۰.</ref>.

== همسانی [[حقوق]] وی با [[پیامبر خدا]] در [[مسجد]] وی‌==

* [[سنن الترمَذی‌ (کتاب)|سنن الترمَذی‌]]- به [[نقل]] از [[ابن عباس]]-: [[پیامبر خدا]] [[فرمان]] به بستن درها [به [[مسجد]]] بجز در [خانه‌] [[علی]] {{ع}} داد<ref>سنن الترمذی، ج ۵، ص ۶۴۱، ح ۳۷۳۲.</ref>.

* [[پیامبر خدا]] {{صل}}: بدانید که بر هیچ جُنُب و یا حائض، جز [[پیامبر خدا]]، [[علی]]، [[فاطمه]]، [[حسن]] و [[حسین]]، ورود به این [[مسجد]]، [[حلال]] نیست. [[آگاه]] باشید که من، نام‌ها را برای شما بیان کردم تا گم‌راه نگردید<ref>{{متن حدیث|رسول الله {{صل}}: ألا لا یحِل هذَا المَسجِدُ لِجُنُبٍ ولا لِحائِضٍ إلالِرَسولِ اللهِ {{صل}} وعَلِی وفاطِمَةَ وَالحَسَنِ وَالحُسَینِ، ألا قَد بَینتُ لَکمُ الأَسماءَ ألا تَضِلوا}} (السنن الکبری، ج ۷، ص ۱۰۴، ح ۱۳۴۰۰).</ref>.

== [[مظلومیت]] پس از [[پیامبر]] {{صل}}‌==

* [[پیامبر خدا]] {{صل}}‌- به [[علی]] {{ع}}-: [[امت]] با تو [[پیمان‌شکنی]] خواهند کرد<ref>{{متن حدیث|عنه {{صل}}- لِعَلِی {{ع}}-: إن الامةَ سَتَغدِرُ بِک}} (التاریخ الکبیر، ج ۲، ص ۱۷۴ ش ۲۱۰۳).</ref>.

* [[امام علی]] {{ع}}: به [[خدا]] [[سوگند]]، [[پیامبر]] [[امی]] به من گوشزد کرده که [[امت]] با من [[پیمان‌شکنی]] خواهند کرد<ref>{{متن حدیث|الإمام علی {{ع}}: مِما عَهِدَ إلَی النبِی {{صل}} أن الامةَ سَتَغدِرُ بِک مِن بَعدی}} (تاریخ بغداد، ج ۱۱، ص ۲۱۶ ش ۵۹۲۸).</ref>.

* [[پیامبر خدا]] {{صل}}: ای [[علی]]! تو [[وصی]] من و [[وارث]] [[منی]]. [[خداوند]]، [[دانش]] و [[فهم]] مرا به تو داده است، آن‌گاه که مُردم، کینه‌هایی که در سینه گروهی است، علیه تو [[آشکار]] خواهد شد و [[غصب]] [[حق]] تو در نتیجه [[کینه]] آنان، ظاهر خواهد گشت<ref>{{متن حدیث|رسول الله {{صل}}: یا عَلِی، أنتَ وَصِیی، ووارِثی، قد أعطاک اللهُ عِلمی وفَهمی، فَإِذا مِت ظَهَرَت لَک ضَغائِنُ فی صُدورِ قَومٍ، وغَصبٌ عَلی‌ حِقدٍ}} (کفایة الأثر، ص ۱۲۴).</ref>.

* [[پیامبر خدا]] {{صل}}: ای [[علی]]! تو ستمدیده پس از [[منی]]. هر کس به تو [[ستم]] کند، به من ستم‌ کرده است<ref>{{متن حدیث|رسول الله {{صل}}: یا عَلِی، أنتَ المَظلومُ بَعدی، مَن ظَلَمَک فَقَد ظَلَمَنی}} (الاعتقادات، ص ۱۰۴).</ref>.

* [[امام علی]] {{ع}}: به [[خدا]] [[سوگند]]، از هنگامی که [[خداوند]] عز و جل پیامبرش را [[قبض روح]] کرد تا به امروز، همواره از حقم [[محروم]] بوده‌ام و دیگران بر من، ترجیح داده شده‌اند<ref>{{متن حدیث|الإمام علی {{ع}}: فَوَاللهِ ما زِلتُ مَدفوعاً عَن حَقی مُستَأثَراً عَلَی مُنذُ قَبَضَ اللهُ نَبِیهُ {{صل}} حَتی‌ یومِ الناسِ هذا}} (نهج البلاغة، خطبه ۶).</ref>.

* [[امام علی]] {{ع}}: به شمارِ سنگ‌ها و کلوخ‌ها، [[ستم]] دیده‌ام<ref>{{متن حدیث|عنه {{ع}}: لَقَد ظُلِمتُ عَدَدَ الحَجَرِ وَالمَدَرِ}} (شرح نهج البلاغة، ج ۱۰، ص ۲۸۶).</ref><ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۷۱۱.</ref>.