سوره ناس: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = سوره | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[سوره ناس در علوم قرآنی]]| پرسش مرتبط  = }}

صد و چهاردهمین [[سوره]] [[قرآن]] و بیست و یکمین آن به ترتیب نزول، نازل شده در [[مدینه]] (از دیدگاه [[اکثریت]]) با موضوع پناه به [[خدا]] و [[تعویذ]] به او.

[[احادیث]] متعددی در [[فضیلت]] معوّذتان (سوره فلق و ناس) وارد شده است. [[عقبة بن عامر]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} نقل می‌کند که بعد از نزول این دو سوره فرمود: «آیا نمی‌دانی که آیاتی امشب نازل شده‌اند که نظیر آنها را هرگز کسی ندیده است؟ {{متن قرآن|قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ}}<ref>«بگو: به پروردگار سپیده‌دم پناه می‌برم» سوره فلق، آیه ۱.</ref> و {{متن قرآن|قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ}}<ref>«بگو: به پروردگار آدمیان پناه می‌برم» سوره ناس، آیه ۱.</ref>. آن [[حضرت]] از [[جن]] و از چشم بد [[انسان‌ها]] به [[اللّه]] [[پناه]] می‌برد و [[دعا]] می‌کرد تا این که معوّذتین نازل شد و وقتی این دو [[سوره]] نازل گردید، این دو تا را می‌خواند و چیز دیگری را برای این منظور نخواند. فرمود: «هیچ پناه‌ برنده‌ای با چیزی بهتر از این دو سوره نمی‌تواند به اللّه [[پناهنده]] شود. وقتی دردی در [[بدن]] خود [[احساس]] می‌کرد، معوّذات را خوانده و بر خود می‌دمید. و هر شب هنگامی که بهر رختخوابشان تشریف می‌برد، دو [[کف دست]] خود را جمع می‌کرد و سه بار {{متن قرآن|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}}<ref>«بگو او خداوند یگانه است» سوره اخلاص، آیه ۱.</ref> و {{متن قرآن|قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ}} و {{متن قرآن|قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ}} را خوانده، در دستش می‌دمید و سپس تا جایی از بدن خود را که می‌توانست با دستانش مسح می‌فرمود. و این کار را ابتدا از سر و صورت و قسمت جلوی بدنش آغاز میکرد و سه بار این عمل را تکرار می‌فرمود. و به خواندن آنها بعد از هر [[نماز]] امر فرموده است. همچنین، فرموده است: {{متن قرآن|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}} و معوّذتین را [[صبح و شام]] سه بار بخوان؛ تو را از هر چیزی کفایت و [[حفاظت]] خواهند کرد<ref>فرهنگ‌نامه علوم قرآنی؛ مجمع البیان؛ مستدرک الوسائل، ج۴، ص۲۹۱.</ref>.

پناه بردن به تعالیم [[خدا]] از [[شرّ]] نظام‌های [[شیطانی]] و [[وسوسه‌های شیطان]] رجیم. اشاره به اینکه سه صفت [[رب]]، [[ملک]] و [[اله]] هر یک به تنهایی ممکن است پناه پناهنده قرار گیرد، بدون اینکه پناهنده احتیاج داشته باشد به این که آن دو جمله دیگر را که مشتمل بر دو صفت دیگر است به زبان آورد، همچنان که در [[قرآن]] به طور صریح فرموده است: [[خدای تعالی]] اسمای حسنایی دارد، با هر یک بخواهید می‌توانید او را بخوانید<ref>المیزان.</ref>.

[[رده:سوره‌های قرآن]]