سرگذشت زندگی امام علی: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دینپرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'
جز (جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دینپرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه') |
جز (جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دینپرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه') |
||
| خط ۵۹: | خط ۵۹: | ||
پانزدهم [[محرم]] سال هفتم [[هجرت]]، [[غزوه]] [[خیبر]] میان [[مسلمانان]] و [[یهودیان]] قلعه [[خیبر]] (که در امور [[مسلمانان]] کارشکنی میکردند) درگرفت. آنها هنگام [[جنگ]] با بردن آذوقه و امکانات در قلعههای مستحکم خود آماده [[جنگ]] شدند. [[مسلمانان]] توانستند همه قلعهها را [[فتح]] کنند، اما فراریان دیگر قلعهها به قلعه اصلی که تسخیرناپذیر مینمود، [[پناه]] آوردند. بنابر [[روایات معتبر]] [[اهل سنت]] و [[شیعه]]، [[مسلمانان]] دو بار (یک بار به [[فرماندهی]] [[ابوبکر]] و بار دیگر به [[فرماندهی]] [[عمر]]) یورش بردند، ولی ناکام ماندند. [[پیامبر]] فرمود: "فردا [[پرچم]] را به دست کسی خواهم سپرد که [[خدا]] و رسولش او را [[دوست]] دارند و [[خداوند]] به دست او [[پیروزی]] را نصیب ما خواهد فرمود. او اهل گریختن نیست." فردای آن روز [[پرچم]] [[نبرد]] در دستان [[علی]] {{ع}} بود. او به تنهایی از [[خندق]] گذشت و مبارز طلبید. مرحب، پهلوان [[یهود]] را با ضربتی بر فرق از پای درآورد. پس از او برادرانش را از پای درآورد. سپس درحالیکه هزار و چهارصد تن از [[سپاه اسلام]] نظارهگر بودند، در آهنین قلعه را از جا کند و چون پلی روی [[خندق]] نهاد. [[مسلمانان]] از آن گذشتند و قلعه را [[فتح]] کردند. | پانزدهم [[محرم]] سال هفتم [[هجرت]]، [[غزوه]] [[خیبر]] میان [[مسلمانان]] و [[یهودیان]] قلعه [[خیبر]] (که در امور [[مسلمانان]] کارشکنی میکردند) درگرفت. آنها هنگام [[جنگ]] با بردن آذوقه و امکانات در قلعههای مستحکم خود آماده [[جنگ]] شدند. [[مسلمانان]] توانستند همه قلعهها را [[فتح]] کنند، اما فراریان دیگر قلعهها به قلعه اصلی که تسخیرناپذیر مینمود، [[پناه]] آوردند. بنابر [[روایات معتبر]] [[اهل سنت]] و [[شیعه]]، [[مسلمانان]] دو بار (یک بار به [[فرماندهی]] [[ابوبکر]] و بار دیگر به [[فرماندهی]] [[عمر]]) یورش بردند، ولی ناکام ماندند. [[پیامبر]] فرمود: "فردا [[پرچم]] را به دست کسی خواهم سپرد که [[خدا]] و رسولش او را [[دوست]] دارند و [[خداوند]] به دست او [[پیروزی]] را نصیب ما خواهد فرمود. او اهل گریختن نیست." فردای آن روز [[پرچم]] [[نبرد]] در دستان [[علی]] {{ع}} بود. او به تنهایی از [[خندق]] گذشت و مبارز طلبید. مرحب، پهلوان [[یهود]] را با ضربتی بر فرق از پای درآورد. پس از او برادرانش را از پای درآورد. سپس درحالیکه هزار و چهارصد تن از [[سپاه اسلام]] نظارهگر بودند، در آهنین قلعه را از جا کند و چون پلی روی [[خندق]] نهاد. [[مسلمانان]] از آن گذشتند و قلعه را [[فتح]] کردند. | ||
سرانجام [[رمضان]] [[سال هشتم هجری]]، به [[دلیل]] [[پیمانشکنی]] [[مشرکان]] از [[پیمان]] [[صلح حدیبیه]]، [[پیامبر]] با سپاهی که تعداد آن را تا ده هزار نفر نوشتهاند، به سمت [[مکه]] حرکت کرد. [[پیامبر]] هنگام ورود به [[مکه]]، خانه [[ابوسفیان]] و مکیان و [[مسجدالحرام]] را امن اعلام کرد. از اینرو بیشتر مکیان دست از [[مقاومت]] برداشتند و [[تسلیم]] شدند. [[پیامبر]] بانگ برمیآورد که امروز روز [[رحمت]] است. بدین سان مکیان از بلندی [[روح]] مردی، که روزی او را مورد [[آزار]] و اذیت قرار داده و از خانهاش رانده بودند، به شگفت آمدند. [[پیامبر]] [[پرچم]] [[اسلام]] را به دست [[علی]] {{ع}} سپرد و او پیشاپیش [[سپاه اسلام]] وارد [[مکه]] شد و [[پرچم]] را کنار [[حجر الاسود]] [[نصب]] کرد. [[امام علی]] {{ع}} در کنار [[پیامبر]]، [[خانه خدا]] را از وجود بتهای [[جاهلیت]] برای همیشه [[پاک]] ساختند. این [[پیروزی]] گرچه بزرگ بود، اما به معنای پایان بتپرستی نبود. در این شرایط، کفه [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] به نفع [[مسلمانان]] سنگین میشد. با [[نزول آیات]] اول و دوم سوره [[توبه]] که وجود [[شرک]] را امری تحملناپذیر میخواند، پیمانهای بین [[مسلمانان]] و [[قبایل]] و اشخاص [[مشرک]] یکطرفه لغو شد و چهار ماه به [[مشرکان]] فرصت داده شد که [[اسلام]] آورند. [[پیامبر]] [[ابوبکر]] را [[مأمور]] [[ابلاغ آیات برائت]] کرد. پس از خروج [[ابوبکر]] از [[مدینه]]، [[جبرئیل]] نازل شد و [[فرمان]] [[الهی]] را به او رساند. [[خداوند]] میفرماید [[آیات برائت]] را کسی [[ابلاغ]] نکند مگر شخص تو یا کسی که از تو باشد. در پی این [[فرمان]]، [[پیامبر]]، [[امام علی]] {{ع}} را فراخواند و او را در پی [[ابوبکر]] روانه کرد تا [[آیات الهی]] را از او بگیرد و خود [[ابلاغ]] کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۵۷۱-۵۸۶؛ [[مهدی کمپانی زارع|کمپانی زارع، مهدی]]، [[امام علی بن ابیطالب - کمپانی زارع (مقاله)|مقاله «امام علی بن ابیطالب»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۹۲-۴۲۱.</ref>. | سرانجام [[رمضان]] [[سال هشتم هجری]]، به [[دلیل]] [[پیمانشکنی]] [[مشرکان]] از [[پیمان]] [[صلح حدیبیه]]، [[پیامبر]] با سپاهی که تعداد آن را تا ده هزار نفر نوشتهاند، به سمت [[مکه]] حرکت کرد. [[پیامبر]] هنگام ورود به [[مکه]]، خانه [[ابوسفیان]] و مکیان و [[مسجدالحرام]] را امن اعلام کرد. از اینرو بیشتر مکیان دست از [[مقاومت]] برداشتند و [[تسلیم]] شدند. [[پیامبر]] بانگ برمیآورد که امروز روز [[رحمت]] است. بدین سان مکیان از بلندی [[روح]] مردی، که روزی او را مورد [[آزار]] و اذیت قرار داده و از خانهاش رانده بودند، به شگفت آمدند. [[پیامبر]] [[پرچم]] [[اسلام]] را به دست [[علی]] {{ع}} سپرد و او پیشاپیش [[سپاه اسلام]] وارد [[مکه]] شد و [[پرچم]] را کنار [[حجر الاسود]] [[نصب]] کرد. [[امام علی]] {{ع}} در کنار [[پیامبر]]، [[خانه خدا]] را از وجود بتهای [[جاهلیت]] برای همیشه [[پاک]] ساختند. این [[پیروزی]] گرچه بزرگ بود، اما به معنای پایان بتپرستی نبود. در این شرایط، کفه [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] به نفع [[مسلمانان]] سنگین میشد. با [[نزول آیات]] اول و دوم سوره [[توبه]] که وجود [[شرک]] را امری تحملناپذیر میخواند، پیمانهای بین [[مسلمانان]] و [[قبایل]] و اشخاص [[مشرک]] یکطرفه لغو شد و چهار ماه به [[مشرکان]] فرصت داده شد که [[اسلام]] آورند. [[پیامبر]] [[ابوبکر]] را [[مأمور]] [[ابلاغ آیات برائت]] کرد. پس از خروج [[ابوبکر]] از [[مدینه]]، [[جبرئیل]] نازل شد و [[فرمان]] [[الهی]] را به او رساند. [[خداوند]] میفرماید [[آیات برائت]] را کسی [[ابلاغ]] نکند مگر شخص تو یا کسی که از تو باشد. در پی این [[فرمان]]، [[پیامبر]]، [[امام علی]] {{ع}} را فراخواند و او را در پی [[ابوبکر]] روانه کرد تا [[آیات الهی]] را از او بگیرد و خود [[ابلاغ]] کند<ref>[[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۵۷۱-۵۸۶؛ [[مهدی کمپانی زارع|کمپانی زارع، مهدی]]، [[امام علی بن ابیطالب - کمپانی زارع (مقاله)|مقاله «امام علی بن ابیطالب»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۹۲-۴۲۱.</ref>. | ||
=== [[حدیث منزلت]] === | === [[حدیث منزلت]] === | ||