محدودیت آزادی احزاب چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'حضرت امام' به 'حضرت امام'
جز (جایگزینی متن - 'رده:(اا): پرسشهایی با ۱ پاسخ' به '') |
|||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
حجت الاسلام و المسلمین دکتر '''[[محمد حسن قدردان قراملکی]]''' در کتاب ''«[[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)|آزادی در فقه و حدود آن]]»'' در اینباره گفته است: | حجت الاسلام و المسلمین دکتر '''[[محمد حسن قدردان قراملکی]]''' در کتاب ''«[[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)|آزادی در فقه و حدود آن]]»'' در اینباره گفته است: | ||
«[[احزاب]] اعم از موافق و [[مخالف]] محدودیتهایی دارند. احزاب موافق و طرفدار [[حکومت]] این [[حق]] و [[آزادی]] را ندارند که حکومت و سازوکارهای قانونی را دور زده و خود رأساً به اجرای بعضی [[احکام]] و رفع [[منکرات]] [[اقدام]] کنند. نظریه معروف در [[فقه]] و همچنین [[نظریه]] [[امام خمینی]] و [[آیت الله]] [[خامنهای]]، [[اجرای حدود شرعی]] را مختص [[حکومت دینی]] میدانند. در نظر [[فقهی]] | «[[احزاب]] اعم از موافق و [[مخالف]] محدودیتهایی دارند. احزاب موافق و طرفدار [[حکومت]] این [[حق]] و [[آزادی]] را ندارند که حکومت و سازوکارهای قانونی را دور زده و خود رأساً به اجرای بعضی [[احکام]] و رفع [[منکرات]] [[اقدام]] کنند. نظریه معروف در [[فقه]] و همچنین [[نظریه]] [[امام خمینی]] و [[آیت الله]] [[خامنهای]]، [[اجرای حدود شرعی]] را مختص [[حکومت دینی]] میدانند. در نظر [[فقهی]] حضرت امام، [[مردم]] باید [[مطیع]] مقررات [[حکومت اسلامی]] باشند و حق ندارند در [[مقام]] [[امر به معروف و نهی از منکر]] اقدام به ضرب و [[قتل]] بکنند؛ همچنین هواداران [[نظام]] به بهانه [[دفاع]] از نظام خود رأساً بر [[مخالفان]] شوریده و به ضرب و شتم آنان بپردازند؛ چنان که در [[تاریخ]] [[سیاسی]] [[امام علی]]{{ع}} [[مشاهده]] میشود که آن حضرت از برخورد [[خشن]] [[اصحاب]] با مخالفان جلوگیری میکرد. | ||
از طرف دیگر، احزاب مخالف حق ندارند که به بهانه آزادی، درصدد [[تضعیف]] نظام و براندازی و [[توطئه]] برآیند که چنین آزادیای در هیچ [[حکومتی]] حتی [[دموکراسی]] به مخالفان داده نمیشود. مبنای فقهی این [[محدودیت]]، [[وجوب حفظ نظام]] [[دینی]] است که [[مورد اتفاق]] فقهاست. دلیل فقهی دیگر، [[سیره]] [[پیامبر اسلام]] و امام علی{{ع}} در این خصوص است. پیامبر اسلام با مشاهده تأسیس یک مرکز تفرقهانگیز تحت نام [[مقدس]] [[مسجد]] ([[مسجد ضرار]]) با [[وحی الهی]] آن را [[تخریب]] کردند. [[حضرت علی]]{{ع}} نیز به مجرد اقدام مسلحانه مخالفان ([[بغاة]]) به [[جنگ]] با آنان پرداخت. | از طرف دیگر، احزاب مخالف حق ندارند که به بهانه آزادی، درصدد [[تضعیف]] نظام و براندازی و [[توطئه]] برآیند که چنین آزادیای در هیچ [[حکومتی]] حتی [[دموکراسی]] به مخالفان داده نمیشود. مبنای فقهی این [[محدودیت]]، [[وجوب حفظ نظام]] [[دینی]] است که [[مورد اتفاق]] فقهاست. دلیل فقهی دیگر، [[سیره]] [[پیامبر اسلام]] و امام علی{{ع}} در این خصوص است. پیامبر اسلام با مشاهده تأسیس یک مرکز تفرقهانگیز تحت نام [[مقدس]] [[مسجد]] ([[مسجد ضرار]]) با [[وحی الهی]] آن را [[تخریب]] کردند. [[حضرت علی]]{{ع}} نیز به مجرد اقدام مسلحانه مخالفان ([[بغاة]]) به [[جنگ]] با آنان پرداخت. | ||