قعقاع بن شور ذهلی: تفاوت میان نسخه‌ها

قعقاع برای چند روز [[مال و منال]] [[دنیا]] این [[شهادت]] [[نامه]] دروغین را [[امضا]] کرد و به [[کفر]] [[حجر بن عدی]] [[شهادت]] داد. {{عربی|نعوذ بالله من سبات العقل و نفس الأماره}}<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۲۶۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۱۱۶.</ref>

متأسفانه وقتی [[انسان]] در مسیر [[گناه]] و [[انحراف]] قرار می‌گیرد گاهی تا [[اسفل]] السافلین پیش می‌رود و به [[فکر]] چاره‌جویی نسبت به خطاهای گذشته‌اش نمی‌افتد از این رو قعقاع با این که روزی [[کارگزار]] و [[شیعه]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} بود [[انحراف]] او تا آنجا پیش رفت که وقتی [[عبیدالله بن زیاد]] در [[کوفه]] با [[مقاومت]] [[مسلم بن عقیل]] و [[همراهی]] [[مردم]] با او، روبه‌رو شد، تدبیری اندیشید که [[مردم]] را از [[لشکر]] [[شام]] بترساند و از این طریق اطراف [[مسلم بن عقیل]] را متفرق سازد. لذا به [[دستور]] او [[کثیر بن شهاب]]، [[محمد بن اشعث]]، [[شبث بن ربعی]]، [[حجار بن ابجر اسلمی]]، [[شمر بن ذی الجوشن]] و از جمله قعقاع بن شور ذهلی برای متفرق کردن اطرافیان [[مسلم بن عقیل]] [[همت]] گماشتند. از یک سو [[مردم]] را از آمدن [[لشکر]] [[شام]] ترساندند و از دیگر سو به وعده‌ها و هدیه‌های [[عبیدالله بن زیاد]] امیدوارشان نمودند و طولی نکشید که بسیاری از [[یاران]] [[مسلم بن عقیل]] را در شمار خدمتگزاران [[عبیدالله بن زیاد]] درآوردند<ref>ر. ک: بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۴۹.</ref>.