دبه: تفاوت میان نسخه‌ها

سرزمینی است بین اصافر و [[بدر]].<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۴۳۸. نیز ر. ک. بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۵۴۰.</ref> برخی هم دبّه را نام قومی ساکن در بین [[روحاء]] و صفراء گفته‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۴۳۸.</ref> اما بهتر آن است که - همان گونه که برخی از لغویین<ref>ابن منظور، لسان العرب، ج۱۳، ص۴۸۷؛ فیروزآبادی، القاموس المحیط، ج۴، ص۲۸۳.</ref> نیز گفته‌اند، - دبه به معنای تلی از ماسه و ریگ معنا شود.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۴۳۸.</ref> در [[منابع تاریخی]] در ذکر مسیر [[رسول خدا]]{{صل}} به سمت بدر از این مکان یاد شده است.<ref>{{عربی|قال ابن اسحاق: ثم ارتحل رسول الله صلى الله عليه وسلم، من ذفران، فسلك على ثنايا يقال لها: الأصافر، - تعرف اليوم بالصُّفُر - ثم انحط منها إلى بلد يقال له الدَّبَّة، و ترك الحنان بيمين وهو كثيب عظيم كالجبل، ثم نزل قريباً من بدر}} ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۶؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۴۳۵.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۲۵.</ref>