احمد بن محمد بن ابینصر بزنطی در تاریخ اسلامی (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۷
، ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳←منابع
جز (جایگزینی متن - 'صحابی امام رضا' به 'صحابی امام رضا') |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
احمد بن ابینصر در سلسله اسناد [[حدیثی]] در [[سیره نبوی]]، در آثار رجالی [[اهل سنت]] نیز مورد توجه قرار گرفته است<ref>لسان المیزان، ج۱، ص۲۴؛ الأنساب، سمعانی، ج۱، ص۳۶.</ref>. ابن ابینصر از حدود یکصد تن همچون [[امام باقر]]، [[امام صادق]]، [[امام کاظم]]، [[امام رضا]]، [[امام]] جواد{{عم}} و برخی همچون [[احمد بن عثمان]]، [[داوود بن حصین]]، [[داوود بن سرحان عطار کوفی]]، [[محمد بن سماعه]]، [[علی بن ابیحمزه]]، [[محمد بن فضیل]] و [[محمد بن سماعه حماد بن عثمان]] [[روایت]] نموده<ref>أعیان الشیعة، ج۳، ص۱۴۱؛ معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۲۲.</ref> و در فهرست و [[راویان]] او نام شخصیتهایی چون [[ابراهیم بن هاشم]]، [[حسین بن سعید اهوازی]]، [[احمد بن ابی عبدالله برقی]]، [[احمد بن محمد بن عیسی]]، [[حسن بن محبوب]]، [[سهل بن زیاد]] و [[محمد بن حسین بن ابیالخطاب]] دیده میشود<ref>معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۲۴.</ref>. مجموعاً حدود چهل تن از او به نام احمد بن ابینصر و بزنطی روایت کردهاند<ref>معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۳۱.</ref>. ابن ابینصر در [[قادسیه]] نیز به [[محضر امام]] [[رضا]] {{ع}} رسیده و مدتی در آنجا حضور داشته است<ref>دلائل الإمامة، ص۳۶۹؛ بصائر الدرجات، ص۲۶۶؛ قرب الإسناد، ص۳۷۶؛ اختیار معرفة الرجال، ج۲، ص۸۵۳؛ أعیان الشیعة، ج۳، ص۱۴۱.</ref>. [[مرگ]] او را در ۲۲۱ق ضبط نمودهاند<ref>الفهرست، طوسی، ص۶۱؛ الذریعة إلی تصانیف الشیعة، ج۲۲، ص۳۲۲.</ref>، هر چند [[نجاشی]] پس از ذکر این [[تاریخ]] افزوده است که در گذشت او، هشت ماه پس از [[حسن بن علی بن فضال]] بوده<ref>رجال النجاشی، ص۷۵.</ref> و حلی نیز از او [[پیروی]] کرده است<ref>خلاصة الأقوال، ص۶۱؛ معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۲۲.</ref>، در حالی که ذیل [[زندگی]] [[حسن]]، تاریخ مرگش را [[سال ۲۲۴ق]]، یعنی سه سال پس از آن ذکر میکند<ref>رجال النجاشی، ص۳۶.</ref>. [[سیدمحسن امین]] پس از ذکر این [[ناسازگاری]]، آورده که شاید اشتباهی در ذکر نام [[حسن]] رخ داده و به نقل از میرزا [[محمد]] در الرجال الکبیر آورده که احتمال دارد مراد [[نجاشی]]، [[حسن بن محبوب]] بوده است<ref>أعیان الشیعة، ج۳، ص۱۴۱.</ref><ref>منابع: اختیار معرفة الرجال، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تصحیح و تعلیق: میرداماد استرآبادی، تحقیق: سیدمهدی رجایی، قم، مؤسسة آل البیت إلا لإحیاء التراث، اول، ۱۳۶۳ش؛ الأعلام، خیرالدین بن محمود معروف به زرکلی (۱۳۹۶ق)، بیروت، دار العلم للملایین، هشتم، ۱۹۸۹م، أعیان الشیعة، سید محسن بن عبدالکریم امین عاملی (۱۳۷۱ق)، تحقیق: سید حسن امین، بیروت، دار التعارف، بی تا؛ الأنساب، عبدالکریم بن محمد معروف به سمعانی (۵۶۲ق)، تعلیق: عبدالله عمر بارودی، بیروت، دار الجنان، اول، ۱۴۰۸ق؛ بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد بندی محمد بن حسن معروف به صفار قمی (۲۹۰ق)، تحقیق: محسن کوچه باغی، تهران، اعلمی، ۱۴۰۴ق، التحریر الطاووسی، حسن بن زین الدین معروف به صاحب معالم (۱۰۱۱ق)، تحقیق: فاضل جواهری، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، اول، ۱۴۱۱ق؛ تذکرة الفقهاء، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت الا لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۴ق؛ الخرائج و الجرائح، سعید بن هبة الله معروف به قطب الدین راوندی (۵۷۳ق)، تحقیق زیر نظر: سید محمد باقر ابطحی، قم، مدرسة الإمام المهدی ال، اول، ۱۴۰۹ق؛ خلاصة الأقوال فی معرفة الرجال، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق: جواد قیومی اصفهانی، قم، مؤسسة نشر الفقاهة، اول، ۱۴۱۷ق، دلائل الإمامة، محمد بن جریر طبری (قرن ۵ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة البعثة، قم، اول، ۱۴۱۳ق؛ الذریعة إلی تصانیف الشیعة، محمد محسن بن علی منزوی معروف به آقابزرگ تهرانی (۱۳۸۹ق)، بیروت، دار الأضواء، سوم، ۱۴۰۳ق؛ رجال الطوسی، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: جواد قیومی اصفهانی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، اول، ۱۴۱۵ق؛ رجال النجاشی، احمد بن علی معروف به نجاشی (۴۵۰ق)، تحقیق: سیدموسی شبیری زنجانی، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، پنجم، ۱۴۱۶ق؛ طرائف المقال فی معرفة طبقات الرجال، سید علی اصغر بن محمد شفیع بروجردی (۱۳۱۳ق)، تحقیق: سیدمهدی رجایی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، اول، ۱۴۱۰ق، الغارات، ابراهیم بن محمد معروف به ابن هلال ثقفی (۲۸۳ق)، تحقیق: سید جلال الدین حسینی ارموی، تهران، انجمن آثار ملی، اول، ۱۳۹۵ق، الفهرست (فهرست کتب الشیعة و أصولهم)، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: عبدالعزیز طباطبایی، قم، مکتبة الطباطبایی، اول، ۱۴۲۰ق؛ الفهرست، محمد بن اسحاق معروف به ابن ندیم (۳۸۵ق)، تحقیق و نشر: رضا تجدد، تهران، اول، ۱۳۹۱ق، قرب الإسناد، عبدالله بن جعفر حمیری (قرن ۳ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت علا لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۳ق؛ کتاب الرجال، حسن بن علی معروف به ابن داوود حلی (۷۴۰ق)، تحقیق: سید محمد صادق بحرالعلوم، قم، منشورات الرضی، ۱۳۹۲ق، کتاب الغیبة، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: عبادالله تهرانی - علی احمد ناصح، قم، مؤسسة المعارف الإسلامیة، اول، ۱۴۱۱ق، کتابخانه سید بن طاووس و أحوال و آثار او، اتان گلبرگ (معاصر)، تحقیق و ترجمه: سیدعلی قرایی - رسول جعفریان، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، ۱۳۷۱ ش؛ کتاب السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، محمد بن منصور معروف به ابن ادریس حلی (۵۹۸ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، دوم، ۱۴۱۰ق؛ لسان المیزان، احمد بن علی معروف به ابن حجر عسقلانی (۸۵۲ق)، بیروت، مؤسسة الأعلمی، دوم، ۱۳۹۰قی؛ مسند الإمام الرضا، عزیزالله بن محمد عطاردی قوچانی معاصر)، مشهد، کنگره جهانی حضرت رضا، اول، ۱۴۰۶ق؛ معالم العلماء، محمد بن علی مازندرانی معروف به ابنشهرآشوب (۵۸۸ق)، تصحیح: سید محمدصادق بحر العلوم، نجف، المطبعة الحیدریة، دوم، ۱۳۸۰ق؛ معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة، سید ابو القاسم بن علی اکبر موسوی خویی (۱۴۱۳ق)، قم، مرکز نشر الثقافة الإسلامیة، پنجم، ۱۴۱۳ق؛ منتقی الجمان فی الأحادیث الصحاح و الحسان، حسن بن زین الدین معروف به صاحب معالم (۰۱۱ اق)، تصحیح و تعلیق: علی اکبر غفاری، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، اول، ۱۴۰۶ق؛ نقد الرجال، سید مصطفی بن حسین حسینی تفرشی (۱۰۱۵ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت بطلب لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۸ق؛ هدیة العارفین أسماء المؤلفین و آثار المصنفین، اسماعیل بن محمد امین بغدادی (۱۳۹۹ق)، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، بیتا</ref>.<ref>[[محمود خواجه میرزا|خواجه میرزا، محمود]]، [[احمد بن محمد بن ابینصر بزنطی - خواجه میرزا (مقاله)|مقاله «احمد بن محمد بن ابینصر بزنطی»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام رضا]] ص ۷۱۸.</ref> | احمد بن ابینصر در سلسله اسناد [[حدیثی]] در [[سیره نبوی]]، در آثار رجالی [[اهل سنت]] نیز مورد توجه قرار گرفته است<ref>لسان المیزان، ج۱، ص۲۴؛ الأنساب، سمعانی، ج۱، ص۳۶.</ref>. ابن ابینصر از حدود یکصد تن همچون [[امام باقر]]، [[امام صادق]]، [[امام کاظم]]، [[امام رضا]]، [[امام]] جواد{{عم}} و برخی همچون [[احمد بن عثمان]]، [[داوود بن حصین]]، [[داوود بن سرحان عطار کوفی]]، [[محمد بن سماعه]]، [[علی بن ابیحمزه]]، [[محمد بن فضیل]] و [[محمد بن سماعه حماد بن عثمان]] [[روایت]] نموده<ref>أعیان الشیعة، ج۳، ص۱۴۱؛ معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۲۲.</ref> و در فهرست و [[راویان]] او نام شخصیتهایی چون [[ابراهیم بن هاشم]]، [[حسین بن سعید اهوازی]]، [[احمد بن ابی عبدالله برقی]]، [[احمد بن محمد بن عیسی]]، [[حسن بن محبوب]]، [[سهل بن زیاد]] و [[محمد بن حسین بن ابیالخطاب]] دیده میشود<ref>معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۲۴.</ref>. مجموعاً حدود چهل تن از او به نام احمد بن ابینصر و بزنطی روایت کردهاند<ref>معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۳۱.</ref>. ابن ابینصر در [[قادسیه]] نیز به [[محضر امام]] [[رضا]] {{ع}} رسیده و مدتی در آنجا حضور داشته است<ref>دلائل الإمامة، ص۳۶۹؛ بصائر الدرجات، ص۲۶۶؛ قرب الإسناد، ص۳۷۶؛ اختیار معرفة الرجال، ج۲، ص۸۵۳؛ أعیان الشیعة، ج۳، ص۱۴۱.</ref>. [[مرگ]] او را در ۲۲۱ق ضبط نمودهاند<ref>الفهرست، طوسی، ص۶۱؛ الذریعة إلی تصانیف الشیعة، ج۲۲، ص۳۲۲.</ref>، هر چند [[نجاشی]] پس از ذکر این [[تاریخ]] افزوده است که در گذشت او، هشت ماه پس از [[حسن بن علی بن فضال]] بوده<ref>رجال النجاشی، ص۷۵.</ref> و حلی نیز از او [[پیروی]] کرده است<ref>خلاصة الأقوال، ص۶۱؛ معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۲۲.</ref>، در حالی که ذیل [[زندگی]] [[حسن]]، تاریخ مرگش را [[سال ۲۲۴ق]]، یعنی سه سال پس از آن ذکر میکند<ref>رجال النجاشی، ص۳۶.</ref>. [[سیدمحسن امین]] پس از ذکر این [[ناسازگاری]]، آورده که شاید اشتباهی در ذکر نام [[حسن]] رخ داده و به نقل از میرزا [[محمد]] در الرجال الکبیر آورده که احتمال دارد مراد [[نجاشی]]، [[حسن بن محبوب]] بوده است<ref>أعیان الشیعة، ج۳، ص۱۴۱.</ref><ref>منابع: اختیار معرفة الرجال، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تصحیح و تعلیق: میرداماد استرآبادی، تحقیق: سیدمهدی رجایی، قم، مؤسسة آل البیت إلا لإحیاء التراث، اول، ۱۳۶۳ش؛ الأعلام، خیرالدین بن محمود معروف به زرکلی (۱۳۹۶ق)، بیروت، دار العلم للملایین، هشتم، ۱۹۸۹م، أعیان الشیعة، سید محسن بن عبدالکریم امین عاملی (۱۳۷۱ق)، تحقیق: سید حسن امین، بیروت، دار التعارف، بی تا؛ الأنساب، عبدالکریم بن محمد معروف به سمعانی (۵۶۲ق)، تعلیق: عبدالله عمر بارودی، بیروت، دار الجنان، اول، ۱۴۰۸ق؛ بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد بندی محمد بن حسن معروف به صفار قمی (۲۹۰ق)، تحقیق: محسن کوچه باغی، تهران، اعلمی، ۱۴۰۴ق، التحریر الطاووسی، حسن بن زین الدین معروف به صاحب معالم (۱۰۱۱ق)، تحقیق: فاضل جواهری، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، اول، ۱۴۱۱ق؛ تذکرة الفقهاء، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت الا لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۴ق؛ الخرائج و الجرائح، سعید بن هبة الله معروف به قطب الدین راوندی (۵۷۳ق)، تحقیق زیر نظر: سید محمد باقر ابطحی، قم، مدرسة الإمام المهدی ال، اول، ۱۴۰۹ق؛ خلاصة الأقوال فی معرفة الرجال، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق: جواد قیومی اصفهانی، قم، مؤسسة نشر الفقاهة، اول، ۱۴۱۷ق، دلائل الإمامة، محمد بن جریر طبری (قرن ۵ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة البعثة، قم، اول، ۱۴۱۳ق؛ الذریعة إلی تصانیف الشیعة، محمد محسن بن علی منزوی معروف به آقابزرگ تهرانی (۱۳۸۹ق)، بیروت، دار الأضواء، سوم، ۱۴۰۳ق؛ رجال الطوسی، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: جواد قیومی اصفهانی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، اول، ۱۴۱۵ق؛ رجال النجاشی، احمد بن علی معروف به نجاشی (۴۵۰ق)، تحقیق: سیدموسی شبیری زنجانی، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، پنجم، ۱۴۱۶ق؛ طرائف المقال فی معرفة طبقات الرجال، سید علی اصغر بن محمد شفیع بروجردی (۱۳۱۳ق)، تحقیق: سیدمهدی رجایی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، اول، ۱۴۱۰ق، الغارات، ابراهیم بن محمد معروف به ابن هلال ثقفی (۲۸۳ق)، تحقیق: سید جلال الدین حسینی ارموی، تهران، انجمن آثار ملی، اول، ۱۳۹۵ق، الفهرست (فهرست کتب الشیعة و أصولهم)، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: عبدالعزیز طباطبایی، قم، مکتبة الطباطبایی، اول، ۱۴۲۰ق؛ الفهرست، محمد بن اسحاق معروف به ابن ندیم (۳۸۵ق)، تحقیق و نشر: رضا تجدد، تهران، اول، ۱۳۹۱ق، قرب الإسناد، عبدالله بن جعفر حمیری (قرن ۳ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت علا لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۳ق؛ کتاب الرجال، حسن بن علی معروف به ابن داوود حلی (۷۴۰ق)، تحقیق: سید محمد صادق بحرالعلوم، قم، منشورات الرضی، ۱۳۹۲ق، کتاب الغیبة، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: عبادالله تهرانی - علی احمد ناصح، قم، مؤسسة المعارف الإسلامیة، اول، ۱۴۱۱ق، کتابخانه سید بن طاووس و أحوال و آثار او، اتان گلبرگ (معاصر)، تحقیق و ترجمه: سیدعلی قرایی - رسول جعفریان، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، ۱۳۷۱ ش؛ کتاب السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، محمد بن منصور معروف به ابن ادریس حلی (۵۹۸ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، دوم، ۱۴۱۰ق؛ لسان المیزان، احمد بن علی معروف به ابن حجر عسقلانی (۸۵۲ق)، بیروت، مؤسسة الأعلمی، دوم، ۱۳۹۰قی؛ مسند الإمام الرضا، عزیزالله بن محمد عطاردی قوچانی معاصر)، مشهد، کنگره جهانی حضرت رضا، اول، ۱۴۰۶ق؛ معالم العلماء، محمد بن علی مازندرانی معروف به ابنشهرآشوب (۵۸۸ق)، تصحیح: سید محمدصادق بحر العلوم، نجف، المطبعة الحیدریة، دوم، ۱۳۸۰ق؛ معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة، سید ابو القاسم بن علی اکبر موسوی خویی (۱۴۱۳ق)، قم، مرکز نشر الثقافة الإسلامیة، پنجم، ۱۴۱۳ق؛ منتقی الجمان فی الأحادیث الصحاح و الحسان، حسن بن زین الدین معروف به صاحب معالم (۰۱۱ اق)، تصحیح و تعلیق: علی اکبر غفاری، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، اول، ۱۴۰۶ق؛ نقد الرجال، سید مصطفی بن حسین حسینی تفرشی (۱۰۱۵ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت بطلب لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۸ق؛ هدیة العارفین أسماء المؤلفین و آثار المصنفین، اسماعیل بن محمد امین بغدادی (۱۳۹۹ق)، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، بیتا</ref>.<ref>[[محمود خواجه میرزا|خواجه میرزا، محمود]]، [[احمد بن محمد بن ابینصر بزنطی - خواجه میرزا (مقاله)|مقاله «احمد بن محمد بن ابینصر بزنطی»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام رضا]] ص ۷۱۸.</ref> | ||
== احمد بن محمد بزنطی == | |||
وی از [[موالیان]] ساکن [[کوفه]] است. پدرانش در کوفه [[زندگی]] میکردند. [[خاندان]] او به [[آل]] مهران معروف بود و از [[موالی]] به شمار میرفت. او از جمله [[یاران]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]]، [[امام جواد]]{{عم}} است<ref>طوسی، رجال، ص۳۴۴.</ref>. | |||
او محدثی [[شیعی]]، [[موثق]] و از [[یاران]] و [[اصحاب]] امام کاظم، امام رضا و امام جواد{{عم}} است. [[روایات]] فراوانی - بالغ بر ۷۸۸ - [[روایت]] دارد و نزد آنان [[مقام]] و [[منزلت]] بالایی داشت. | |||
[[شیخ طوسی]]، احمد بن محمد را [[ثقه]] و از [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} میداند که نزد [[امام]]، [[جلیل القدر]] و قابل [[احترام]] بود. او ابتدا [[واقفی]] [[مذهب]] بود، اما پس از آنکه از جانب امام رضا{{ع}} معجزاتی، دال بر [[صحت]] [[امامت]] آن بزرگوار [[مشاهده]] کرد، به مذهب حقه [[شیعه]] [[رجوع]] کرد؛ از آن پس به امامت آن حضرت و فرزند او قائل شد<ref>معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۳۲.</ref>. | |||
احمد بن محمد نزد [[امامان]] عصر خود منزلت خاصی داشت؛ به طوری که شبی در [[خدمت]] امام رضا{{ع}} بود. چون خواست برود، حضرت او را نگاه داشت و به کنیزک خود دستور داد تا رختخواب مخصوص آن حضرت را برای احمد بگستراند. وقتی احمد در بستر قرار گرفت، به خود بالید و با خود گفت: کسی در مرتبه من نیست چون در [[بیت]] [[ولی الله]] و در بستر او قرار دارم. همان دم حضرت او را صدا کرد، فرمود: ای احمد! [[امیرمؤمنان]]{{ع}} از [[صعصعه]] [[عیادت]] کرد. آن گاه به او فرمود: عیادت مرا مایه [[افتخار]] بر [[قوم]] قرار مده و برای [[خدا]] [[تواضع]] کن که [[خداوند]] مقام و منزلت تو را بلند خواهد کرد<ref>دایرة المعارف تشیع، ج۱، ص۵۲۴؛ تحفة الاحباب، ص۳۰؛ معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۳۵.</ref>. | |||
احمد بن محمد، کتابهای متعددی تألیف کرده است؛ مانند: الجامع، النوادر، المسائل، و [[روایات حضرت رضا]]{{ع}}<ref>ابن ندیم، فهرست، ص۲۷۶؛ طوسی، فهرست، ص۴۸ و احسن التراجم، ص۵۶.</ref> [[وفات]] احمد در سال ۲۲۱ هـ. ق اتفاق افتاد<ref>طوسی، فهرست، ص۱۹.</ref>.<ref>[[سید حسن قریشی|قریشی، سید حسن]]، [[اصحاب ایرانی ائمه اطهار (کتاب)|اصحاب ایرانی ائمه اطهار]]، ص 215-216.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده: 1100514.jpg|22px]] [[محمود خواجه میرزا|خواجه میرزا، محمود]]، [[احمد بن محمد بن ابینصر بزنطی (مقاله)|مقاله «احمد بن محمد بن ابینصر بزنطی»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه امام رضا ج۱''']] | # [[پرونده: 1100514.jpg|22px]] [[محمود خواجه میرزا|خواجه میرزا، محمود]]، [[احمد بن محمد بن ابینصر بزنطی (مقاله)|مقاله «احمد بن محمد بن ابینصر بزنطی»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه امام رضا ج۱''']] | ||
# [[پرونده:1100366.jpg|22px]] [[سید حسن قریشی|قریشی، سید حسن]]، [[اصحاب ایرانی ائمه اطهار (کتاب)|'''اصحاب ایرانی ائمه اطهار''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||