اسلام در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[اسلام]] عبارت است از [[تسلیم]] و انقیاد بر [[طاعت]] و قبول [[اوامر الهی]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۲۶۶.</ref>، اظهار [[خضوع]] و [[التزام]] به آنچه [[نبی اکرم]] {{صل}} آورده است<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۲، ص۲۹۳.</ref>. اصل آن "[[سلم]]" به معنای صحت و [[عافیت]]<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۹۰.</ref> و موافقت شدید در مقابل [[خصومت]] است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۵، ص۱۸۸.</ref>. [[اسلام]] مترادف "[[تسلیم]]" است و "مُسلِم" دو معنا دارد: یکی اینکه شخص [[تسلیم]] [[امر]] [[خداوند]] است و دوم اینکه [[عبادت]] را خالصاً برای [[خدا]] به جای می‌آورد.

[[اسلام]] "[[شریعت محمدی]]" و آخرین و کامل‌ترین [[ادیان توحیدی]] است که بر مبنای [[وحی الهی]] و [[کتاب آسمانی]]، یعنی [[قرآن کریم]] برای [[هدایت]] و [[رستگاری]] و [[سعادت]] [[انسان‌ها]] در [[مکّه]] [[ظهور]] کرد.