ابزار جنگ: تفاوت میان نسخه‌ها

==مقدمه==

از مصارف [[بیت‌المال]]، خرید ابزار مورد نیاز [[سپاه اسلام]] است<ref>المبسوط، ج۲، ص۷۵.</ref> به تصریح برخی، مسابقه با انواع [[ابزار جنگی]] همراه با شرط‌بندی جایز است<ref>منهاج الصالحین(خویی)، ۲، ص۱۱۹؛ فقه الصادق، ج۱۹، ص۲۳۶-۲۳۵؛ کلمه التقوی، ج۵، ص۳۸۱.</ref>. فروش [[سلاح]] به [[دشمنان دین]] که در حال [[جنگ]] با [[اهل حق]] هستند، یا به [[انگیزه]] [[تجهیز]] و [[یاری]] آنان علیه مسمانان، هر چند در حال [[جنگیدن]] نباشند، [[حرام]] و [[معامله]] [[باطل]] است. برخی فروش ابزار جنگ به دشمنان دین را در هر حال حرام دانسته‌اند<ref>جواهر الکلام، ج۲۲، ص۳۰-۲۸.</ref>.

به تصریح [[قرآن کریم]]<ref>{{متن قرآن|وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ}} «و آنچه در توان دارید از نیرو و اسبان آماده در برابر آنان فراهم سازید که بدان دشمن خداوند و دشمن خود را به هراس می‌افکنید» سوره انفال، آیه ۶۰.</ref>، [[مسلمانان]] باید همیشه برای جهاد و [[دفاع]] [[آمادگی]] داشته باشند و نیرو و ابزار جنگ را از پیش فراهم کنند<ref>فقه قرآن، ج۱، ص۳۳۳.</ref>. حمل سلاح در حال [[احرام]] بدون [[ضرورت]]، بنابر قول مشهور حرام است<ref>جواهر الکلام، ج۱۸، ص۴۲۲.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۶۹.</ref>