امام حسین در زمان عمر در تاریخ اسلامی (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۳
، ۲ فوریهٔ ۲۰۲۳جایگزینی متن - 'تاریخ نگاران' به 'تاریخنگاران'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - 'تاریخ نگاران' به 'تاریخنگاران') |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== در دوران [[عمر بن خطاب]]== | == در دوران [[عمر بن خطاب]]== | ||
در عصر وی تنگناها ابعاد بیشتر و مهمتر به خود گرفت. به گفته [[ | در عصر وی تنگناها ابعاد بیشتر و مهمتر به خود گرفت. به گفته [[تاریخنگاران]]، [[عمر]]، خروج [[یاران رسول خدا]] {{صل}} را از [[مدینه]] جز با اجازه او [[ممنوع]] اعلام کرد. این ممنوعیت [[امیر مؤمنان علی بن ابی طالب]] {{ع}} را نیز شامل میشد، به گونهای که این عمل به نمونه دیگری از فشارهای وارده بر [[اهل بیت]] [[پاک]] و [[وحی]]، تبدیل گشت. | ||
آری، اینگونه رفتارهای زورگویانه و جهتگیریهای ستمگرانه، به دور ساختن [[امیر مؤمنان]] از صحنه و [[خانهنشین]] شدن آن [[حضرت]] انجامید، که عدم حضور وی را در عرصههای [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] در پی داشت به گونهای که حضرتش کاملا به [[فراموشی]] سپرده شد، هرچند [[خلیفه]] وقت، گاهی در مورد برخی مسائل به آن حضرت مراجعه میکرد و شاید بتوان نیاز خلیفه را به [[وجود امام]] در مسائل جدیدی که برایش پیش میآمد و هیچکس جز [[امام علی]] {{ع}} [[قادر]] بر حلّ مورد قبول آنها نبود، سبب دور نساختن حضرت از مدینه دانست. | آری، اینگونه رفتارهای زورگویانه و جهتگیریهای ستمگرانه، به دور ساختن [[امیر مؤمنان]] از صحنه و [[خانهنشین]] شدن آن [[حضرت]] انجامید، که عدم حضور وی را در عرصههای [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] در پی داشت به گونهای که حضرتش کاملا به [[فراموشی]] سپرده شد، هرچند [[خلیفه]] وقت، گاهی در مورد برخی مسائل به آن حضرت مراجعه میکرد و شاید بتوان نیاز خلیفه را به [[وجود امام]] در مسائل جدیدی که برایش پیش میآمد و هیچکس جز [[امام علی]] {{ع}} [[قادر]] بر حلّ مورد قبول آنها نبود، سبب دور نساختن حضرت از مدینه دانست. | ||