رضایت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - '==مفهوم‌شناسی==' به '== معناشناسی =='
جز (جایگزینی متن - '==مفهوم‌شناسی==' به '== معناشناسی ==')
خط ۳: خط ۳:
[[امام خمینی]]، «[[رضا]]» را [[خشنودی]] [[بنده]] از [[حق‌تعالی]] و [[اراده]] و مقدرات او می‌داند. [[مقام رضا]] با مقام‌های [[تسلیم]]، [[توکل]] و [[صبر]] مرتبط می‌باشد. امام خمینی مقام رضا را بالاتر از [[مقام صبر]] و [[مقام تسلیم]] می‌داند؛ اگرچه [[معتقد]] است مرتبه‌ای از مقام تسلیم فوق [[مقام]] [[توکل]] و رضا است، البته مرتبه بالای رضا فوق مقام تسلیم و [[پایین‌تر]] از [[مقام فنا]] می‌باشد. امام خمینی منافاتی میان [[دعا]] با مقام رضا نمی‌بیند و مبدأ رضا از حق‌تعالی را [[معرفت]] بنده به جمیل‌بودن [[افعال]] [[خداوند متعال]] می‌داند و این معرفت را دارای مراتبی چون؛ [[علم]] به [[جمیل]] بودن ذاتی، صفاتی و فعلی حق‌تعالی و مقام [[مشاهده]] دانسته و برای مقام مشاهده سه درجه، مشاهده [[تجلی افعالی]]، مشاهده تجلی صفاتی و اسمائی و مشاهده [[تجلی ذاتی]] برمی‌شمارد. امام خمینی برای مقام رضا مراتبی چون رضا به [[ربوبیت]] حق‌تعالی و رضا به رضای [[خداوند]] ذکر می‌کند و برای رضا آثاری ازجمله: رسیدن به [[مقام صدیقین]] و [[آرامش]] و سکون برمی‌شمارد.<ref>[[محمد هادی زاهد غروی|زاهد غروی، محمد هادی]]، [[رضا - زاهد غروی (مقاله)| مقاله «رضا»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۵ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی]]، ج۵، ص۶۳۲ – ۶۳۸.</ref>
[[امام خمینی]]، «[[رضا]]» را [[خشنودی]] [[بنده]] از [[حق‌تعالی]] و [[اراده]] و مقدرات او می‌داند. [[مقام رضا]] با مقام‌های [[تسلیم]]، [[توکل]] و [[صبر]] مرتبط می‌باشد. امام خمینی مقام رضا را بالاتر از [[مقام صبر]] و [[مقام تسلیم]] می‌داند؛ اگرچه [[معتقد]] است مرتبه‌ای از مقام تسلیم فوق [[مقام]] [[توکل]] و رضا است، البته مرتبه بالای رضا فوق مقام تسلیم و [[پایین‌تر]] از [[مقام فنا]] می‌باشد. امام خمینی منافاتی میان [[دعا]] با مقام رضا نمی‌بیند و مبدأ رضا از حق‌تعالی را [[معرفت]] بنده به جمیل‌بودن [[افعال]] [[خداوند متعال]] می‌داند و این معرفت را دارای مراتبی چون؛ [[علم]] به [[جمیل]] بودن ذاتی، صفاتی و فعلی حق‌تعالی و مقام [[مشاهده]] دانسته و برای مقام مشاهده سه درجه، مشاهده [[تجلی افعالی]]، مشاهده تجلی صفاتی و اسمائی و مشاهده [[تجلی ذاتی]] برمی‌شمارد. امام خمینی برای مقام رضا مراتبی چون رضا به [[ربوبیت]] حق‌تعالی و رضا به رضای [[خداوند]] ذکر می‌کند و برای رضا آثاری ازجمله: رسیدن به [[مقام صدیقین]] و [[آرامش]] و سکون برمی‌شمارد.<ref>[[محمد هادی زاهد غروی|زاهد غروی، محمد هادی]]، [[رضا - زاهد غروی (مقاله)| مقاله «رضا»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۵ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی]]، ج۵، ص۶۳۲ – ۶۳۸.</ref>


==مفهوم‌شناسی==
== معناشناسی ==
رضا از ماده «رضو»<ref>زبیدی، تاج العروس من جواهر القاموس، ۱۹/۴۶۲.</ref> یا «[[رضی]]» به معنای خشنودی و موافقت میل است با آنچه برای شخص اتفاق می‌افتد و با آن روبه‌رو می‌شود<ref>راغب، مفردات الفاظ القرآن، ۳۵۶؛ دهخدا، لغتنامه دهخدا، ۷/۱۰۶۶۲؛ مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ۴/۱۵۲.</ref> و مقابل آن [[سخط]] است.<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ۱۴/۳۲۳؛ فیومی، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، ۲۲۹.</ref> در اصطلاح [[علم اخلاق]] به معنای ترک [[اعتراض]] به [[مقدرات الهی]]<ref>نراقی، احمد، جامع السعادات، ۷۶۷.</ref> و ترک [[ناخشنودی]] از خداوند در [[باطن]] و ظاهر و [[قول و فعل]]<ref>نراقی، مهدی، جامع السعادات، ۳/۲۰۲.</ref> است. در اصطلاح [[عرفانی]] رفع [[کراهت]] از [[احکام]] [[قضا و قدر]] و توقف اراده بنده در برابر [[اراده پروردگار]] است.<ref>انصاری، خواجه‌عبدالله، منازل السائرین، ۷۱؛ کاشانی، عزالدین، مصباح الهدایة و مفتاح الکفایه، ۳۹۹.</ref> [[امام خمینی]] [[رضا]] را به معنای [[خشنودی]] [[بنده]] از [[حق‌تعالی]] و [[اراده]] و مقدرات او می‌دان.<ref>امام خمینی، حدیث جنود، ۱۶۱.</ref> [[مقام رضا]] با مقام‌هایی چون [[تسلیم]]، [[توکل]] و [[صبر]] مرتبط می‌باشد.<ref>[[محمد هادی زاهد غروی|زاهد غروی، محمد هادی]]، [[رضا - زاهد غروی (مقاله)| مقاله «رضا»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۵ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی]]، ج۵، ص۶۳۲ – ۶۳۸.</ref>
رضا از ماده «رضو»<ref>زبیدی، تاج العروس من جواهر القاموس، ۱۹/۴۶۲.</ref> یا «[[رضی]]» به معنای خشنودی و موافقت میل است با آنچه برای شخص اتفاق می‌افتد و با آن روبه‌رو می‌شود<ref>راغب، مفردات الفاظ القرآن، ۳۵۶؛ دهخدا، لغتنامه دهخدا، ۷/۱۰۶۶۲؛ مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ۴/۱۵۲.</ref> و مقابل آن [[سخط]] است.<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ۱۴/۳۲۳؛ فیومی، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، ۲۲۹.</ref> در اصطلاح [[علم اخلاق]] به معنای ترک [[اعتراض]] به [[مقدرات الهی]]<ref>نراقی، احمد، جامع السعادات، ۷۶۷.</ref> و ترک [[ناخشنودی]] از خداوند در [[باطن]] و ظاهر و [[قول و فعل]]<ref>نراقی، مهدی، جامع السعادات، ۳/۲۰۲.</ref> است. در اصطلاح [[عرفانی]] رفع [[کراهت]] از [[احکام]] [[قضا و قدر]] و توقف اراده بنده در برابر [[اراده پروردگار]] است.<ref>انصاری، خواجه‌عبدالله، منازل السائرین، ۷۱؛ کاشانی، عزالدین، مصباح الهدایة و مفتاح الکفایه، ۳۹۹.</ref> [[امام خمینی]] [[رضا]] را به معنای [[خشنودی]] [[بنده]] از [[حق‌تعالی]] و [[اراده]] و مقدرات او می‌دان.<ref>امام خمینی، حدیث جنود، ۱۶۱.</ref> [[مقام رضا]] با مقام‌هایی چون [[تسلیم]]، [[توکل]] و [[صبر]] مرتبط می‌باشد.<ref>[[محمد هادی زاهد غروی|زاهد غروی، محمد هادی]]، [[رضا - زاهد غروی (مقاله)| مقاله «رضا»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۵ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی]]، ج۵، ص۶۳۲ – ۶۳۸.</ref>


۲۲۷٬۳۸۰

ویرایش