پرش به محتوا

ویژگی امام در فلسفه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۷ ژوئن ۲۰۲۳
جز
جایگزینی متن - 'ه. ق)' به 'ﻫ.ق)'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'ه. ق)' به 'ﻫ.ق)')
خط ۹: خط ۹:
[[ملاصدرا]] در پایان بحث [[اثبات امامت عامه]]، بنابر [[ضرورت]] وجود واسطه در ایصال [[فیض الهی]] بر خلایق، برای تبیین جایگاه [[مقام امامت]] در [[نظام هستی]]، به [[کلام]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در ضرورت وجود [[حجت الهی]] در همه زمان‌ها اشاره می‌نماید. ایشان سپس با بهره‌گیری از این [[روایت]]، پنج صفت اصلی [[امام]] در [[جامعه]] را ذکر می‌کند.
[[ملاصدرا]] در پایان بحث [[اثبات امامت عامه]]، بنابر [[ضرورت]] وجود واسطه در ایصال [[فیض الهی]] بر خلایق، برای تبیین جایگاه [[مقام امامت]] در [[نظام هستی]]، به [[کلام]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در ضرورت وجود [[حجت الهی]] در همه زمان‌ها اشاره می‌نماید. ایشان سپس با بهره‌گیری از این [[روایت]]، پنج صفت اصلی [[امام]] در [[جامعه]] را ذکر می‌کند.
در اینجا ابتدا به کلام [[حضرت علی]] {{ع}} اشاره می‌کنیم و سپس پنج وصفی که مورد [[استشهاد]] صدرالدین قرارگرفته مطرح می‌نماییم:
در اینجا ابتدا به کلام [[حضرت علی]] {{ع}} اشاره می‌کنیم و سپس پنج وصفی که مورد [[استشهاد]] صدرالدین قرارگرفته مطرح می‌نماییم:
{{متن حدیث|قَالَ عَلِیٌّ {{ع}} خَطَابَاً لِكُمَيْلِ بْنِ زِيَادٍ النَّخَعِيِّ... اللَّهُمَّ بَلَى لَا تَخْلُو الْأَرْضُ مِنْ قَائِمٍ لِلَّهِ بِحُجَّةٍ إِمَّا ظَاهِراً مَشْهُوراً وَ إِمَّا خَائِفاً مَغْمُوراً لِئَلَّا تَبْطُلَ حُجَجُ اللَّهِ وَ بَيِّنَاتُهُ وَ كَمْ ذَا وَ أَيْنَ أُولَئِكَ أُولَئِكَ وَ اللَّهِ الْأَقَلُّونَ عَدَداً وَ الْأَعْظَمُونَ عِنْدَ اللَّهِ قَدْراً يَحْفَظُ اللَّهُ بِهِمْ حُجَجَهُ وَ بَيِّنَاتِهِ حَتَّى يُودِعُوهَا نُظَرَاءَهُمْ وَ يَزْرَعُوهَا فِي قُلُوبِ أَشْبَاهِهِمْ هَجَمَ بِهِمُ الْعِلْمُ عَلَى حَقِيقَةِ الْبَصِيرَةِ وَ بَاشَرُوا رُوحَ الْيَقِينِ وَ اسْتَلَانُوا مَا اسْتَوْعَرَهُ‏ الْمُتْرَفُونَ‏ وَ أَنِسُوا بِمَا اسْتَوْحَشَ مِنْهُ الْجَاهِلُونَ وَ صَحِبُوا الدُّنْيَا بِأَبْدَانٍ أَرْوَاحُهَا مُعَلَّقَةٌ بِالْمَحَلِّ الْأَعْلَى أُولَئِكَ خُلَفَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ الدُّعَاةُ إِلَى دِينِهِ...}} <ref>نهج البلاغة (للصبحی صالح) (ط. هجرت، ۱۴۱۴ ه. ق)، ص۴۹۷.</ref>.
{{متن حدیث|قَالَ عَلِیٌّ {{ع}} خَطَابَاً لِكُمَيْلِ بْنِ زِيَادٍ النَّخَعِيِّ... اللَّهُمَّ بَلَى لَا تَخْلُو الْأَرْضُ مِنْ قَائِمٍ لِلَّهِ بِحُجَّةٍ إِمَّا ظَاهِراً مَشْهُوراً وَ إِمَّا خَائِفاً مَغْمُوراً لِئَلَّا تَبْطُلَ حُجَجُ اللَّهِ وَ بَيِّنَاتُهُ وَ كَمْ ذَا وَ أَيْنَ أُولَئِكَ أُولَئِكَ وَ اللَّهِ الْأَقَلُّونَ عَدَداً وَ الْأَعْظَمُونَ عِنْدَ اللَّهِ قَدْراً يَحْفَظُ اللَّهُ بِهِمْ حُجَجَهُ وَ بَيِّنَاتِهِ حَتَّى يُودِعُوهَا نُظَرَاءَهُمْ وَ يَزْرَعُوهَا فِي قُلُوبِ أَشْبَاهِهِمْ هَجَمَ بِهِمُ الْعِلْمُ عَلَى حَقِيقَةِ الْبَصِيرَةِ وَ بَاشَرُوا رُوحَ الْيَقِينِ وَ اسْتَلَانُوا مَا اسْتَوْعَرَهُ‏ الْمُتْرَفُونَ‏ وَ أَنِسُوا بِمَا اسْتَوْحَشَ مِنْهُ الْجَاهِلُونَ وَ صَحِبُوا الدُّنْيَا بِأَبْدَانٍ أَرْوَاحُهَا مُعَلَّقَةٌ بِالْمَحَلِّ الْأَعْلَى أُولَئِكَ خُلَفَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ الدُّعَاةُ إِلَى دِينِهِ...}} <ref>نهج البلاغة (للصبحی صالح) (ط. هجرت، ۱۴۱۴ .ق)، ص۴۹۷.</ref>.
اکنون به پنج وصفی که صدرالدین شیرازی در [[اوصاف امام]] بیان می‌نماید اشاره می‌کنیم:
اکنون به پنج وصفی که صدرالدین شیرازی در [[اوصاف امام]] بیان می‌نماید اشاره می‌کنیم:
# امام، [[ولایت]] و [[ریاست]] بر [[امور دینی]] و [[دنیایی]] [[مردم]] دارد: {{عربی|ان‏ العالم‏ الحقيقى‏ و العارف‏ الربانى‏ له الولاية على الدين و الدنيا و له الرئاسة الكبرى‏}}.
# امام، [[ولایت]] و [[ریاست]] بر [[امور دینی]] و [[دنیایی]] [[مردم]] دارد: {{عربی|ان‏ العالم‏ الحقيقى‏ و العارف‏ الربانى‏ له الولاية على الدين و الدنيا و له الرئاسة الكبرى‏}}.
۲۲۷٬۳۸۰

ویرایش