پرش به محتوا

بنی عبدالاشهل: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱۲: خط ۱۲:
بنی عبد الأشهل تیره‌ای از انصار و از شاخه‌های قبیله اوس است که نسب از عبد الأشهل بن جشم بن حارث بن خزرج بن عمرو بن مالک بن اوس می‌‌برند.<ref>ابن کلبی، جمهرة النسب، ص۶۳۳. و با اندک اختلاف: ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۳۹.</ref> عبد الأشهل بن جشم دارای فرزندانی با اسامی زید، کعب، زعوراء، [[وحشی]] و درج بود که [[نسل]] وی از ایشان ادامه یافت.<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۷۵.</ref> امروزه شاخه‌هایی از این طایفه [[انصاری]]، در برخی بلاد [[عربی]] در قالب عشایر [[زندگی]] می‌‌کنند. این عشایر در حال حاضر، به بطون‌هایی تقسیم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان از: [[بنی سلامة]]، [[بنی زغبه]]، [[آل شمسه]]، البو مفرج، السویدی، الصفار، الدباغ، الجبور، العبید، الدراج، آل ثابت، آل کعب و آل خلیفة یاد کرد. ضمن این که عشایر آل بدیر - که در ناحیة آل بدیر ساکنند، - نیز، از دیگر بطونی به شمار رفته‌اند که [[نسب]] شان به [[عبد]] الاشهل برمی گردد.<ref>سلالات الأوس فی العراق والوطن العربی، علی الربیعی، منتدی العشائر العربیة.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
بنی عبد الأشهل تیره‌ای از انصار و از شاخه‌های قبیله اوس است که نسب از عبد الأشهل بن جشم بن حارث بن خزرج بن عمرو بن مالک بن اوس می‌‌برند.<ref>ابن کلبی، جمهرة النسب، ص۶۳۳. و با اندک اختلاف: ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۳۹.</ref> عبد الأشهل بن جشم دارای فرزندانی با اسامی زید، کعب، زعوراء، [[وحشی]] و درج بود که [[نسل]] وی از ایشان ادامه یافت.<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۷۵.</ref> امروزه شاخه‌هایی از این طایفه [[انصاری]]، در برخی بلاد [[عربی]] در قالب عشایر [[زندگی]] می‌‌کنند. این عشایر در حال حاضر، به بطون‌هایی تقسیم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان از: [[بنی سلامة]]، [[بنی زغبه]]، [[آل شمسه]]، البو مفرج، السویدی، الصفار، الدباغ، الجبور، العبید، الدراج، آل ثابت، آل کعب و آل خلیفة یاد کرد. ضمن این که عشایر آل بدیر - که در ناحیة آل بدیر ساکنند، - نیز، از دیگر بطونی به شمار رفته‌اند که [[نسب]] شان به [[عبد]] الاشهل برمی گردد.<ref>سلالات الأوس فی العراق والوطن العربی، علی الربیعی، منتدی العشائر العربیة.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>


==[[مساکن]] و منازل بنی عبدالأشهل==
==[[مساکن]] و منازل==
[[مدینه]] میان دو رشته [[حره]] (سنگلاخ) قرار دارد. در طرف شرق، «حرَةُ واقم» قرار دارد که از شمال به [[کوه]] [[احد]] ختم می‌شود و تا جنوب این [[شهر]] ادامه دارد. در طرف غرب نیز، «[[حرة]] وبر» قرار دارد؛ که از شمال تا [[بئر رومه]] و از جنوب تا مقابل محلة قباست. این دو حره، [[شهر مدینه]] را از دو طرف [[حفظ]] کرده‌اند. بیشتر منازل مدینه در گذشته، از سنگ، آجر و خشت ساخته شده بود. هر قبیله‌ای افزون بر خانه‌های معمولی، [[دژ]] و چندین قلعة مستحکم داشت که «أطم» نامیده می‌شد.
[[مدینه]] میان دو رشته [[حره]] (سنگلاخ) قرار دارد. در طرف شرق، «حرَةُ واقم» قرار دارد که از شمال به [[کوه]] [[احد]] ختم می‌شود و تا جنوب این [[شهر]] ادامه دارد. در طرف غرب نیز، «[[حرة]] وبر» قرار دارد؛ که از شمال تا [[بئر رومه]] و از جنوب تا مقابل محلة قباست. این دو حره، [[شهر مدینه]] را از دو طرف [[حفظ]] کرده‌اند. بیشتر منازل مدینه در گذشته، از سنگ، آجر و خشت ساخته شده بود. هر قبیله‌ای افزون بر خانه‌های معمولی، [[دژ]] و چندین قلعة مستحکم داشت که «أطم» نامیده می‌شد.
منطقة بین [[قبا]] و مدینه، سبزترین مناطق بود و بهترین میوه‌ها و سبزی‌ها را داشت و [[مردم]] برای [[استراحت]]، گردش و [[تفریح]] به این منطقة آباد می‌آمدند.<ref>جواد علی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام ج۴، ص۱۳۲؛ احمد ابراهیم الشریف، مکة و المدینة فی الجاهلیة و عهد الرسول، ص۲۸۸.</ref> «حرة واقم» در شرق مدینه، دارای بیشترین [[عمران]] و [[آبادی]] بود. در این منطقه، منازل مسکونی [[قبایل]] متعددی از جمله قبایل [[یهود]] مانند «[[بنی نضیر]]» و «[[بنی قریظه]]» و تعدادی از عشایر یهود قرار داشت. همچنین مهم‌ترین بطون [[اوس]] در این منطقه سکونت داشتند مانند بنی عبدالاشهل، بنی‌ظفر، [[بنی حارثه]] و بنی زعوراء که منازل آنان بیشتر در جانب غرب تا «[[حره واقم]]»<ref>احمد ابراهیم الشریف، مکة و المدینة فی الجاهلیة و عهد الرسول، ص۲۸۸؛ عبدالعزیز بن ادریس، مجتمع المدینة فی عهد الرسول، ص۱۵۲.</ref> قرار داشت.
منطقة بین [[قبا]] و مدینه، سبزترین مناطق بود و بهترین میوه‌ها و سبزی‌ها را داشت و [[مردم]] برای [[استراحت]]، گردش و [[تفریح]] به این منطقة آباد می‌آمدند.<ref>جواد علی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام ج۴، ص۱۳۲؛ احمد ابراهیم الشریف، مکة و المدینة فی الجاهلیة و عهد الرسول، ص۲۸۸.</ref> «حرة واقم» در شرق مدینه، دارای بیشترین [[عمران]] و [[آبادی]] بود. در این منطقه، منازل مسکونی [[قبایل]] متعددی از جمله قبایل [[یهود]] مانند «[[بنی نضیر]]» و «[[بنی قریظه]]» و تعدادی از عشایر یهود قرار داشت. همچنین مهم‌ترین بطون [[اوس]] در این منطقه سکونت داشتند مانند بنی عبدالاشهل، بنی‌ظفر، [[بنی حارثه]] و بنی زعوراء که منازل آنان بیشتر در جانب غرب تا «[[حره واقم]]»<ref>احمد ابراهیم الشریف، مکة و المدینة فی الجاهلیة و عهد الرسول، ص۲۸۸؛ عبدالعزیز بن ادریس، مجتمع المدینة فی عهد الرسول، ص۱۵۲.</ref> قرار داشت.
۲۲۶٬۸۸۸

ویرایش