بهشت حضرت آدم: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

درباره بهشت آدم اقوال گوناگون است؛ [[علی]] {{ع}} آن را چنین توصیف می‌‌کند: خانه‌ای آرام، جای گاهی در [[امان]] با [[زندگی]] فراخ و پر نعیم<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱، ص۵.</ref>. از [[امام صادق]] {{ع}} نقل شده که بهشت آدم [[باغی]] از باغ‌های [[دنیا]] بود و همین ماه و [[خورشید]] که به ما می‌‌تابد بر آن می‌‌تابید و اگر از باغ‌های [[آخرت]] بود هرگز از آن [[اخراج]] نمی‌شد<ref>مصنفات [[شیخ مفید]]، ج۵، ص ۷۹.</ref> و گفته شده این [[بهشت]] نه بهشت جاودان [[آخرت]] بود که اشکال جاودان نبودن [[آدم]] در آن پیش آید و نه [[بهشت]] [[دنیایی]] و مادی که نیاز به قانون و [[امر و نهی]] و [[تکلیف]] داشته باشد<ref>المیزان، ج۸، ص ۳۸.</ref> بلکه بهشتی برزخی و آسمانی بود که برای آدم [[خلق]] شده بود<ref>المیزان، ج۸، ص ۳۸؛ بحارالانوار، ج۱۱، ص ۱۷۶.</ref> و منافاتی ندارد که بهشت مزبور در عین [[دنیوی]] بودن، برزخی باشد<ref>المیزان، ج۱، ص ۱۴۰.</ref>.  

==داستان قرآنی==

پس از ماجرای [[آزمایش]] فرشتگان، به آدم دستور داده شد او و همسرش در بهشت سکنی گزیند، «به آدم گفتیم تو و همسرت در بهشت ساکن شوید و هر چه می‌خواهید از نعمت‌های آن گوارا بخورید! ولی به این درخت مخصوص نزدیک نشوید که از [[ظالمان]] خواهید شد»<ref>{{متن قرآن|وَقُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ}} «و گفتیم: ای آدم! تو و همسرت در بهشت جای گیرید و از (نعمت‌های) آن، از هر جا خواهید فراوان بخورید اما به این درخت نزدیک نشوید که از ستمگران گردید» سوره بقره، آیه ۳۵.</ref>.

از [[آیات قرآن]] استفاده می‌شود که [[آدم]] برای [[زندگی]] در روی [[زمین]]، همین زمین معمولی [[آفریده]] شده بود، ولی در آغاز [[خداوند]] او را ساکن [[بهشت]] که یکی از باغ‌های سرسبز پرنعمت این [[جهان]] بود ساخت، محیطی که در آن برای آدم هیچ گونه [[ناراحتی]] وجود نداشت.

و نیز بداند هر چند او [[آزاد]] آفریده شده، اما این [[آزادی]] به‌طور مطلق و نامحدود نیست که هر چه خواست انجام دهد او می‌بایست از پاره‌ای از اشیاء روی زمین چشم بپوشد. و نیز لازم بود بداند چنان نیست که اگر [[خطا]] و لغزشی دامنگیرش شود درهای سعادت برای همیشه به روی او بسته می‌شود، نه می‌تواند بازگشت کند و [[پیمان]] ببندد که بر خلاف [[دستور خدا]] عملی انجام نخواهد داد تا دوباره به [[نعمت‌های الهی]] باز گردد.

==کدام بهشت؟==

روشن است آدم با آن مقامی که [[خدا]] برای او بیان کرد مقام والائی از نظر [[معرفت]] و [[تقوا]] داشت، او [[نماینده]] خدا در زمین بود او [[معلم]] [[فرشتگان]] بود، او مسجود [[ملائکه]] بزرگ خدا گردید، این آدم با این امتیازات مسلماً [[گناه]] نمی‌کند، بعلاوه می‌دانیم او [[پیامبر]] بود و هر [[پیامبری]] [[معصوم]] است.

# [[نهی]] [[خداوند]] در اینجا نهی ارشادی است، یعنی همانند دستور طبیب که می‌گوید: فلان [[غذا]] را نخور که [[بیمار]] می‌شوی، خداوند نیز به آدم فرمود اگر از درخت ممنوع بخوری از [[بهشت]] بیرون خواهی رفت، و به درد و [[رنج]] خواهی افتاد، بنابراین آدم [[مخالفت]] [[فرمان خدا]] نکرد، بلکه مخالفت نهی ارشادی کرد.

==اخراج از بهشت==