بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: خنثیسازی |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| موضوع مرتبط = احادیث امامت | | موضوع مرتبط = احادیث امامت | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = [[حدیث رایت در کلام اسلامی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
به این [[حدیث]] "[[حدیث خیبر]]" نیز گفته میشود. در [[جنگ خیبر]] که [[یهودیان]] در قلعههای خود موضع گرفته بودند و [[تسلیم]] نمیشدند، [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] {{صل}} ابتدا [[پرچم]] را به [[ابوبکر]] داد، او برای [[فتح]] قلعه رفت ولی کاری از پیش [[نبرد]]. سپس به [[عمر]] سپرد، او هم رفت و بدون [[فتح]] برگشت. [[پیامبر]] فرمود: فردا [[پرچم]] را به کسی خواهم داد که [[خدا]] و رسولش را [[دوست]] دارد، [[خدا]] و [[پیامبر|رسول]] هم او را [[دوست]] دارند و [[خداوند]] [[فتح]] را به دست او قرار میدهد و وی هرگز از میدان نمیگریزد<ref>{{متن حدیث| لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ غَداً رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَى يَدَيْهِ لَيْسَ بِفَرَّارٍ }}؛ اعیان الشیعه، ج ۱ ص ۳۳۷، سیرۀ ابن هشام، ج ۳ ص ۳۴۹، بحار الأنوار، ج ۳۹ ص ۸، الفصول المهمه، ص ۳۶، احقاق الحق، ج ۵ ص ۴۶۳ و ج ۱۶ ص ۲۲۰</ref>. | به این [[حدیث]] "[[حدیث خیبر]]" نیز گفته میشود. در [[جنگ خیبر]] که [[یهودیان]] در قلعههای خود موضع گرفته بودند و [[تسلیم]] نمیشدند، [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] {{صل}} ابتدا [[پرچم]] را به [[ابوبکر]] داد، او برای [[فتح]] قلعه رفت ولی کاری از پیش [[نبرد]]. سپس به [[عمر]] سپرد، او هم رفت و بدون [[فتح]] برگشت. [[پیامبر]] فرمود: فردا [[پرچم]] را به کسی خواهم داد که [[خدا]] و رسولش را [[دوست]] دارد، [[خدا]] و [[پیامبر|رسول]] هم او را [[دوست]] دارند و [[خداوند]] [[فتح]] را به دست او قرار میدهد و وی هرگز از میدان نمیگریزد<ref>{{متن حدیث| لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ غَداً رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَى يَدَيْهِ لَيْسَ بِفَرَّارٍ }}؛ اعیان الشیعه، ج ۱ ص ۳۳۷، سیرۀ ابن هشام، ج ۳ ص ۳۴۹، بحار الأنوار، ج ۳۹ ص ۸، الفصول المهمه، ص ۳۶، احقاق الحق، ج ۵ ص ۴۶۳ و ج ۱۶ ص ۲۲۰</ref>. | ||
این | این کلام نبوی نیز در نقلها به صورتهای مختلف آمده است. [[امام علی|علی]] {{ع}} با آنکه چشم درد داشت، به [[برکت]] [[پیامبر]] [[شفا]] یافت. [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]] [[پرچم]] را به او داد و [[خیبر]] به دست [[امام علی|علی]] {{ع}} گشوده شد. این [[فضیلت]] بزرگ در کتب [[تاریخ]] و مجموعههای روایی و تألیفات [[مناقب]] آمده و از ویژگیهای [[امام علی|امیرالمؤمنین]] {{ع}} به شمار میرود. [[حسان بن ثابت]] در آن واقعه از [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} اجازه خواست و این منقبت را به [[شعر]] بیان کرد<ref>بحار الأنوار، ج ۳۹ ص ۱۵</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۱۱.</ref> | ||
== متن حدیث رایت == | == متن حدیث رایت == | ||
| خط ۳۷: | خط ۳۷: | ||
#{{متن حدیث|حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ [إِسْحَاقَ الصِّينِيُّ عَنْ] عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُكَيْمٍ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ أَنَّهُ أَتَى مَسْجِدَ قُبَا وَ إِذَا فِيهِ مَشِيخَةٌ مِنَ الْأَنْصَارِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ أَتَاهُمْ يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ قُبَا فَسَلَّمُوا عَلَيْهِ ثُمَّ قَالُوا إِنْ كُنْتُمْ [أن] سَلَّمْتُمْ إِلَيْنَا فِيمَا كَانَ بَيْنَكُمْ نُشْهِدُكُمْ فَإِنَّ مَشِيخَتَنَا حَدَّثُونَا أَنَّهُمْ أَتَوْا نَبِيَّ اللَّهِ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ أَكْرَمَنَا اللَّهُ وَ هَدَانَا بِكَ وَ أَمِنَّا وَ فُضِّلْنَا بِكَ فَاقْسِمْ فِي أَمْوَالِنَا مَا أَحْبَبْتَ فَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّ اللَّهِ {{صل}} {{متن قرآن|قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى}}<ref>این همان است که خداوند (آن را) به بندگانی از خویش که ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند مژده میدهد بگو: برای این (رسالت) از شما مزدی نمیخواهم جز دوستداری خویشاوندان (خود) را و هر کس کاری نیک انجام دهد برای او در آن پاداشی نیک بیفزاییم که خداوند آمرزندهای سپاسپذیر است سوره شوری، آیه ۲۳.</ref> فَأَمَرَنَا بِمَوَدَّتِكُمْ}}<ref>تفسیر فرات الکوفی، ص۳۹۲، ح۵۲۴. </ref>؛ | #{{متن حدیث|حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ [إِسْحَاقَ الصِّينِيُّ عَنْ] عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُكَيْمٍ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ أَنَّهُ أَتَى مَسْجِدَ قُبَا وَ إِذَا فِيهِ مَشِيخَةٌ مِنَ الْأَنْصَارِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ أَتَاهُمْ يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ قُبَا فَسَلَّمُوا عَلَيْهِ ثُمَّ قَالُوا إِنْ كُنْتُمْ [أن] سَلَّمْتُمْ إِلَيْنَا فِيمَا كَانَ بَيْنَكُمْ نُشْهِدُكُمْ فَإِنَّ مَشِيخَتَنَا حَدَّثُونَا أَنَّهُمْ أَتَوْا نَبِيَّ اللَّهِ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ أَكْرَمَنَا اللَّهُ وَ هَدَانَا بِكَ وَ أَمِنَّا وَ فُضِّلْنَا بِكَ فَاقْسِمْ فِي أَمْوَالِنَا مَا أَحْبَبْتَ فَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّ اللَّهِ {{صل}} {{متن قرآن|قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى}}<ref>این همان است که خداوند (آن را) به بندگانی از خویش که ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند مژده میدهد بگو: برای این (رسالت) از شما مزدی نمیخواهم جز دوستداری خویشاوندان (خود) را و هر کس کاری نیک انجام دهد برای او در آن پاداشی نیک بیفزاییم که خداوند آمرزندهای سپاسپذیر است سوره شوری، آیه ۲۳.</ref> فَأَمَرَنَا بِمَوَدَّتِكُمْ}}<ref>تفسیر فرات الکوفی، ص۳۹۲، ح۵۲۴. </ref>؛ | ||
#{{متن حدیث|... ثنا إبراهیم بن إسحاق الصینی ثنا... قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}: لَا يَذْهَبُ الدُّنْيَا حَتَّى يَمْلِكَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِي}}<ref>المعجم الکبیر، ج۱۰، ص۱۳۴، ح۱۰۲۱۷.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۱ ص ۳۳۶-۳۳۹.</ref> | #{{متن حدیث|... ثنا إبراهیم بن إسحاق الصینی ثنا... قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}: لَا يَذْهَبُ الدُّنْيَا حَتَّى يَمْلِكَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِي}}<ref>المعجم الکبیر، ج۱۰، ص۱۳۴، ح۱۰۲۱۷.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۱ ص ۳۳۶-۳۳۹.</ref> | ||
== سند حدیث رایت == | |||
* [[ابراهیم صینی]] | |||
== دلالت حدیث رایت == | == دلالت حدیث رایت == | ||