پرش به محتوا

بنی هاشم در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = خاندان پیامبر خاتم
| موضوع مرتبط = بنی هاشم
| عنوان مدخل  = [[بنی هاشم]]
| عنوان مدخل  = بنی هاشم
| مداخل مرتبط = [[بنی هاشم در حدیث]] - [[بنی هاشم در نهج البلاغه]] - [[بنی هاشم در معارف دعا و زیارات]] - [[بنی هاشم در کلام اسلامی]] - [[بنی هاشم در اخلاق اسلامی]] - [[بنی هاشم در معارف مهدویت]]
| مداخل مرتبط = [[بنی هاشم در قرآن]] - [[بنی هاشم در نهج البلاغه]] - [[بنی هاشم در معارف و سیره حسینی]] - [[بنی هاشم در معارف و سیره رضوی]] - [[بنی هاشم در معارف مهدویت]]
| پرسش مرتبط  = بنی هاشم (پرسش)
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


== مقدمه ==
== مقدمه ==
* هاشم از [[پدران]] [[رسول خدا]] {{صل}} بود و از بزرگان [[قبیله قریش]] به شمار می‌رفت، او و فرزندانش در [[قریش]] منزلتی خاص داشتند و [[فرزندان]] او به عنوان [[سادات]] [[بنی‌هاشم]] شناخته می‌شوند.  
هاشم از [[پدران]] [[رسول خدا]] {{صل}} بود و از بزرگان [[قبیله قریش]] به شمار می‌رفت، او و فرزندانش در [[قریش]] منزلتی خاص داشتند و [[فرزندان]] او به عنوان [[سادات]] [[بنی‌هاشم]] شناخته می‌شوند.  
* [[پس از ظهور]] [[اسلام]] میان دو تیره از [[قریش]]، یعنی [[فرزندان]] هاشم و [[فرزندان]] [[امیه]]، بر سر [[خداپرستی]] و بت‌پرستی [[اختلاف]] افتاد. هر چند [[بنی‌امیه]] پس از سال‌ها مجبور به پذیرش [[اسلام]] شدند، اما هیچ گاه در [[دل]] خود آن را نپذیرفتند و دست از [[دشمنی]] و [[کینه‌توزی]] با [[بنی‌هاشم]] برنداشتند. این [[اختلاف]] منشأ [[جنگ‌ها]] و حق‌کشی‌های بسیاری در سال‌های بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} شد، و بنا بر [[احادیث]] موجود، این [[دشمنی]] تا [[ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} باقی خواهد بود.  
 
* در روایتی آمده که مردی از [[بنی‌هاشم]] به [[حکومت]] خواهد رسید و [[بنی‌امیه]] را [[قتل عام]] خواهد کرد، به گونه‌ای که فقط تعداد اندکی از آنان باقی می‌ماند و فقط [[بنی‌امیه]] را می‌کشد و با دیگران کاری ندارد. سپس مردی از [[بنی‌امیه]] [[قیام]] کرده و به جای هر یک نفر که از [[بنی‌امیه]] کشته شده است، دو نفر را به [[قتل]] می‌رساند، تا جایی که فقط زن‌ها باقی خواهند ماند (و مردهایشان کشته می‌شوند). در آن زمان [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[قیام]] می‌کند<ref>ملاحم، ص ۵۹.</ref>.  
[[پس از ظهور]] [[اسلام]] میان دو تیره از [[قریش]]، یعنی [[فرزندان]] هاشم و [[فرزندان]] [[امیه]]، بر سر [[خداپرستی]] و بت‌پرستی [[اختلاف]] افتاد. هر چند [[بنی‌امیه]] پس از سال‌ها مجبور به پذیرش [[اسلام]] شدند، اما هیچ گاه در [[دل]] خود آن را نپذیرفتند و دست از [[دشمنی]] و [[کینه‌توزی]] با [[بنی‌هاشم]] برنداشتند. این [[اختلاف]] منشأ [[جنگ‌ها]] و حق‌کشی‌های بسیاری در سال‌های بعد از [[رسول خدا]] {{صل}} شد، و بنا بر [[احادیث]] موجود، این [[دشمنی]] تا [[ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} باقی خواهد بود.
* [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: [[حضرت قائم]] {{ع}} نمی‌آید مگر زمانی که [[دوازده نفر]] از [[بنی‌هاشم]] [[قیام]] کنند که هر یک، [[مردم]] را به سوی خود فرا می‌خواند<ref>اثبات الهداة: ج ۲، ص ۷۲۶.</ref>.  
 
* در [[حدیثی]] آمده است که [[هنگام ظهور]]، [[خداوند]] [[حجاز]] را برای [[حضرت]] [[فتح]] می‌کند و هر کس از [[بنی‌هاشم]] در زندان گرفتار باشد، بیرون می‌آورد و حرکت می‌کند تا در [[بیت المقدس]] فرود آید<ref>موعود نامه: ص ۱۷۹.</ref>.  
در روایتی آمده که مردی از [[بنی‌هاشم]] به [[حکومت]] خواهد رسید و [[بنی‌امیه]] را [[قتل عام]] خواهد کرد، به گونه‌ای که فقط تعداد اندکی از آنان باقی می‌ماند و فقط [[بنی‌امیه]] را می‌کشد و با دیگران کاری ندارد. سپس مردی از [[بنی‌امیه]] [[قیام]] کرده و به جای هر یک نفر که از [[بنی‌امیه]] کشته شده است، دو نفر را به [[قتل]] می‌رساند، تا جایی که فقط زن‌ها باقی خواهند ماند (و مردهایشان کشته می‌شوند). در آن زمان [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[قیام]] می‌کند<ref>ملاحم، ص ۵۹.</ref>.
* [[رسول خدا]] {{صل}} [[فتنه‌ها]] را یادآور می‌شدند، در آن میان فرمود: فتنه‌ای داخل [[شهر]] [[زوراء]]<ref>ر. ک: زوراء.</ref> می‌شود، چه بسیار مردان و [[زنان]] کشته خواهند شد، چه مال‌های زیادی به یغما برده می‌شود و چه هتک حرمت‌هایی انجام خواهد شد. در آن روز [[رحمت خدا]] بر کسی که [[زنان]] بنی‌هاشمی را [[پناه]] دهد زیرا آنان پردگیان من هستند... <ref>ملاحم: ص ۱۳۷.</ref>.  
 
* در [[حدیثی]] [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[مکه]] [[ظهور]] خواهد نمود. و در ادامه می‌فرماید [[خداوند]] سرزمین [[حجاز]] را به [[تصرف]] او در خواهد آورد و او تمام کسانی که از [[بنی‌هاشم]] در زندان به سر می‌برند، آزاد خواهد نمود<ref>ملاحم: ص ۶۴.</ref>.
[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: [[حضرت قائم]] {{ع}} نمی‌آید مگر زمانی که [[دوازده نفر]] از [[بنی‌هاشم]] [[قیام]] کنند که هر یک، [[مردم]] را به سوی خود فرا می‌خواند<ref>اثبات الهداة: ج ۲، ص ۷۲۶.</ref>.
* [[محمد بن حنفیه]]، [[فرزند]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌فرماید: مردی از تبار [[بنی‌هاشم]] به [[خلافت]] می‌رسد و به [[بیت المقدس]] رفته و [[عدالت]] را در [[زمین]] برپا می‌کند... [[چهل]] سال [[حکومت]] می‌نماید و در سال سی و سوم از حکومتش [[روم]] را [[تصرف]] خواهد نمود. سپس اطرافیانش به او [[خیانت]] نموده و در سرزمین "عمق" علیه او گرد آمده و او از فرط [[غم]] از [[دنیا]] خواهد رفت. پس از او مردی دیگر از [[بنی‌هاشم]] [[حاکم]] می‌شود و [[مخالفان]] را [[سرکوب]] کرده و [[قسطنطنیه]] را [[فتح]] می‌نماید... سپس به [[بیت المقدس]] برمی‌گردد و در زمان [[حکومت]] این شخص [[حضرت]] [[عیسی بن مریم]] {{ع}} از [[آسمان]] نازل شده و پشت سر او [[نماز]] خواهد گذاشت و [[دجال]] نیز در همین [[زمان قیام]] خواهد کرد<ref>ملاحم: ص ۸۰.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۳.</ref>.
 
در [[حدیثی]] آمده است که [[هنگام ظهور]]، [[خداوند]] [[حجاز]] را برای [[حضرت]] [[فتح]] می‌کند و هر کس از [[بنی‌هاشم]] در زندان گرفتار باشد، بیرون می‌آورد و حرکت می‌کند تا در [[بیت المقدس]] فرود آید<ref>موعود نامه: ص ۱۷۹.</ref>.
 
[[رسول خدا]] {{صل}} [[فتنه‌ها]] را یادآور می‌شدند، در آن میان فرمود: فتنه‌ای داخل [[شهر]] [[زوراء]]<ref>ر. ک: زوراء.</ref> می‌شود، چه بسیار مردان و [[زنان]] کشته خواهند شد، چه مال‌های زیادی به یغما برده می‌شود و چه هتک حرمت‌هایی انجام خواهد شد. در آن روز [[رحمت خدا]] بر کسی که [[زنان]] بنی‌هاشمی را [[پناه]] دهد زیرا آنان پردگیان من هستند... <ref>ملاحم: ص ۱۳۷.</ref>.
 
در [[حدیثی]] [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[مکه]] [[ظهور]] خواهد نمود. و در ادامه می‌فرماید [[خداوند]] سرزمین [[حجاز]] را به [[تصرف]] او در خواهد آورد و او تمام کسانی که از [[بنی‌هاشم]] در زندان به سر می‌برند، آزاد خواهد نمود<ref>ملاحم: ص ۶۴.</ref>.
 
[[محمد بن حنفیه]]، [[فرزند]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌فرماید: مردی از تبار [[بنی‌هاشم]] به [[خلافت]] می‌رسد و به [[بیت المقدس]] رفته و [[عدالت]] را در [[زمین]] برپا می‌کند... [[چهل]] سال [[حکومت]] می‌نماید و در سال سی و سوم از حکومتش [[روم]] را [[تصرف]] خواهد نمود. سپس اطرافیانش به او [[خیانت]] نموده و در سرزمین "عمق" علیه او گرد آمده و او از فرط [[غم]] از [[دنیا]] خواهد رفت. پس از او مردی دیگر از [[بنی‌هاشم]] [[حاکم]] می‌شود و [[مخالفان]] را [[سرکوب]] کرده و [[قسطنطنیه]] را [[فتح]] می‌نماید... سپس به [[بیت المقدس]] برمی‌گردد و در زمان [[حکومت]] این شخص [[حضرت]] [[عیسی بن مریم]] {{ع}} از [[آسمان]] نازل شده و پشت سر او [[نماز]] خواهد گذاشت و [[دجال]] نیز در همین [[زمان قیام]] خواهد کرد<ref>ملاحم: ص ۸۰.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۳.</ref>


== پرسش مستقیم ==
== پرسش مستقیم ==
خط ۲۴: خط ۳۱:
== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
# [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۳۳: خط ۴۰:
{{تبارنامه بنی‌هاشم}}
{{تبارنامه بنی‌هاشم}}


[[رده:بنی هاشم]]
[[رده:بنی‌هاشم]]
[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]
[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
۱۲۹٬۸۰۱

ویرایش