خوشرویی: تفاوت میان نسخهها
←جستارهای وابسته
جز (جایگزینی متن - 'محمدبن' به 'محمد بن') |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
به این ترتیب میتوان خوشرویی را جزو [[محاسن]] [[ادب]] و [[خُلق]] نیکویی به شمار آورد که آموزههای ارجمند [[صحیفه]] [[انسان]] را به سوی آن [[دعوت]] میکند. در نیایشهای [[صحیفه سجادیه]] در یک جا از کلمه بشاشت یا همان خوشرویی استفاده شده و آن در مورد افرادی است که علیرغم [[خبث]] [[باطن]]، چاپلوسانه با روی گشاده برخورد میکنند و در واقع خوشرویی را سپری برای ضربه زدن قرار دادهاند: «ای [[خداوند]] من، چه بسا [[دشمن]] [[ستمگر]] که با مکاید خویش مرا بیازارد... و در همان حال که با [[گشادهرویی]] چابلوسی میکرد با نگاه خشمآلودش در من مینگریست»<ref>نیایش چهلونهم.</ref>.<ref>اصول کافی، محمد بنیعقوب کلینی، ترجمه سیدجواد مصطفوی، کتابفروشی علمیه اسلامیه، تهران، ۱۳۶۹، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۹۴، چاپ نهم.</ref>.<ref>[[فضلالله خالقیان|خالقیان، فضلالله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «خوشرویی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۰۶.</ref> | به این ترتیب میتوان خوشرویی را جزو [[محاسن]] [[ادب]] و [[خُلق]] نیکویی به شمار آورد که آموزههای ارجمند [[صحیفه]] [[انسان]] را به سوی آن [[دعوت]] میکند. در نیایشهای [[صحیفه سجادیه]] در یک جا از کلمه بشاشت یا همان خوشرویی استفاده شده و آن در مورد افرادی است که علیرغم [[خبث]] [[باطن]]، چاپلوسانه با روی گشاده برخورد میکنند و در واقع خوشرویی را سپری برای ضربه زدن قرار دادهاند: «ای [[خداوند]] من، چه بسا [[دشمن]] [[ستمگر]] که با مکاید خویش مرا بیازارد... و در همان حال که با [[گشادهرویی]] چابلوسی میکرد با نگاه خشمآلودش در من مینگریست»<ref>نیایش چهلونهم.</ref>.<ref>اصول کافی، محمد بنیعقوب کلینی، ترجمه سیدجواد مصطفوی، کتابفروشی علمیه اسلامیه، تهران، ۱۳۶۹، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۹۴، چاپ نهم.</ref>.<ref>[[فضلالله خالقیان|خالقیان، فضلالله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «خوشرویی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۰۶.</ref> | ||
==نقش [[گشادهرویی]] در ایجاد روابط کارآمد== | |||
[[سلام]]، مقدمهای برای آشنایی است که با [[مصافحه]]، فشردن دست و... ارتباط سطحی و ابتدایی به یک ارتباط عمیق و بادوام تبدیل میشود. گشادهرویی از جمله اموری است که در استمرار و [[استحکام]] این رابطه بسیار مؤثر است. | |||
[[پیامبر]]{{صل}} همیشه [[تبسم]] بر لب داشت و به دیگران نیز سفارش میکرد تا همواره متبسم باشند و همدیگر را با چهرهای گشاده [[ملاقات]] کنند<ref>سیره نبوی، ج۳، ص۱۷۷.</ref>. | |||
از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] است که روزی شخصی [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! مرا [[نصیحت]] کن. حضرت ضمن سفارشها و نصیحتهای خود به آن مرد فرمود: «برادرت را با گشادهرویی ملاقات نما»<ref>{{متن حدیث|الْقَ أَخَاكَ بِوَجْهٍ مُنْبَسِطٍ}}؛ بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۳۸.</ref>.<ref>[[نجف لکزایی|لکزایی، نجف]]، [[سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی (کتاب)| سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی]]، ص 23-24.</ref> | |||
==پیآمدهای [[اجتماعی]] گشادهرویی== | |||
===ایجاد [[محبت]]=== | |||
[[انسان]] با گشادهرویی میتواند در [[جامعه]] [[محبوب]] شده، محبت [[مردم]] را کسب کند. از رسول خدا{{صل}} روایت شده که فرمود: از جمله اموری که موجب محبت میشود، ملاقات با گشادهرویی است<ref>وسائل الشیعة، ج۸، باب ۳۰ من ابواب العشره، ح۲.</ref>. | |||
همانگونه که [[انسان]] با کمک کردن مادی میتواند طرف را شاد کند، با گشادهرویی نیز میتواند همان کار را انجام دهد. حضرت فرمود: شما که نمیتوانید [[اموال]] خود را به همه مردم [[گشایش]] دهید، پس با چهره باز و رویی خوش با آنها برخورد کنید<ref>وسائل الشیعة، ج۸، باب ۱۰۷ من ابواب العشره، ح۴.</ref>. | |||
===از بین بردن [[کینه]]=== | |||
[[پیامبر اسلام]]{{صل}} فرمود: گشادهرویی کینه را از بین میبرد: {{متن حدیث|حُسْنُ الْبِشْرِ يَذْهَبُ بِالسَّخِيمَةِ}}<ref>بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۴۱.</ref>. | |||
===جذب افراد=== | |||
شخصی در جامعه محبوب و در برقراری ارتباط بسیار موفق است که [[گشادهرو]] باشد. همه از انسان ترشرو [[فرار]] میکنند؛ به همین دلیل او در جامعه همیشه [[منزوی]] است. وی اگر به مردم شیرینی هم بدهد، مردم او را [[دوست]] ندارند. | |||
این گشادهرویی است که موجب جلب [[دوستان]] و [[استحکام]] پیوند [[دوستی]] و مایه انس میشود. [[اسلام]] همواره [[مسلمانان]] را توصیه کرده است تا با همدیگر برخوردی [[شایسته]] داشته باشند و از [[ترشرویی]] [[پرهیز]] کنند که [[خداوند]] ترشرو را [[دوست]] ندارد: {{متن حدیث|عَلِيٍّ{{ع}}: قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} يَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فِي وَجْهِ إِخْوَانِهِ}}<ref>مستدرک الوسائل، ج۲، ص۶۱.</ref>.<ref>[[نجف لکزایی|لکزایی، نجف]]، [[سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی (کتاب)| سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی]]، ص 24-25.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||